Imam Ahmad : 4053

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ الرَّجُلُ يَتَزَوَّجُ وَلَا يَفْرِضُ لَهَا يَعْنِي ثُمَّ يَمُوتُ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ وَأَبِي حَسَّانَ الْأَعْرَجِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَ اخْتَلَفُوا إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فِي ذَلِكَ شَهْرًا أَوْ قَرِيبًا مِنْ ذَلِكَ فَقَالُوا لَا بُدَّ مِنْ أَنْ تَقُولَ فِيهَا قَالَ فَإِنِّي أَقْضِي لَهَا مِثْلَ صَدُقَةِ امْرَأَةٍ مِنْ نِسَائِهَا لَا وَكْسَ وَلَا شَطَطَ وَلَهَا الْمِيرَاثُ وَعَلَيْهَا الْعِدَّةُ فَإِنْ يَكُ صَوَابًا فَمِنْ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنْ يَكُنْ خَطَأً فَمِنِّي وَمِنْ الشَّيْطَانِ وَاللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولُهُ بَرِيئَانِ فَقَامَ رَهْطٌ مِنْ أَشْجَعَ فِيهِمْ الْجَرَّاحُ وَأَبُو سِنَانٍ فَقَالُوا نَشْهَدُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى فِي امْرَأَةٍ مِنَّا يُقَالُ لَهَا بَرْوَعُ بِنْتُ وَاشِقٍ بِمِثْلِ الَّذِي قَضَيْتَ فَفَرِحَ ابْنُ مَسْعُودٍ بِذَلِكَ فَرَحًا شَدِيدًا حِينَ وَافَقَ قَوْلُهُ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ قَالَ قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ قَالَ أَبِي وَقَرَأْتُ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ خِلَاسٍ وَعَنْ أَبِي حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ أُتِيَ فِي امْرَأَةٍ تَزَوَّجَهَا رَجُلٌ فَلَمْ يُسَمِّ لَهَا صَدَاقًا فَمَاتَ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا قَالَ فَاخْتَلَفُوا إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ كَانَ زَوْجُهَا هِلَالَ أَحْسَبُهُ قَالَ ابْنَ مُرَّةَ قَالَ عَبْدُ الْوَهَّابِ وَكَانَ زَوْجُهَا هِلَالَ بْنَ مُرَّةَ الْأَشْجَعِيَّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ خِلَاسٍ وَأَبِي حَسَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ أَنَّهُ اخْتُلِفَ إِلَى ابْنِ مَسْعُودٍ فِي امْرَأَةٍ تَزَوَّجَهَا رَجُلٌ فَمَاتَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ فَقَامَ الْجَرَّاحُ وَأَبُو سِنَانٍ فَشَهِدَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِهِ فِيهِمْ فِي الْأَشْجَعِ بْنِ رَيْثٍ فِي بَرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ الْأَشْجَعِيَّةِ وَكَانَ اسْمُ زَوْجِهَا هِلَالَ بْنَ مَرْوَانَ قَالَ عَفَّانُ قَضَى بِهِ فِيهِمْ فِي الْأَشْجَعِ بْنِ رَيْثٍ فِي بَرْوَعَ بِنْتِ وَاشِقٍ الْأَشْجَعِيَّةِ وَكَانَ زَوْجُهَا هِلَالَ بْنَ مَرْوَانَ

გვითხრა [მუჰამედ ბინ ჯაფარმა] მან თქვა; იყო კაცი, რომელიც გათხოვილი იყო და არ შეასრულა თავისი ვალდებულებები ცოლის მიმართ - რაც იმას ნიშნავს, რომ ჩქარობდა სიკვდილს. გვითხრეს [საიდ] [ქატადადან] [ხილასიდან] და [აბუ ჰასან ალ არეჯ] [აბდულა ბინ უტბა ბინ მასუდიდან], რომ მან თქვა; ასე რომ, ისინი უჩიოდნენ თავიანთი კამათს [იბნ მასუდს] ერთი თვის ან მეტ-ნაკლებად. ამბობენ; "თქვენ უნდა გამოსცეთ ფატვა ამ ქალის საქმესთან დაკავშირებით! ასე რომ, იბნ მასუდმა გამოსცა თავისი ფატვა; "მე გადავწყვიტე, ამ ქალს უნდა გადაიხადოს თავისი მზითევი, როგორც ზოგადად ქალები, მზითვი არ შეიძლება შემცირდეს ან გაზვიადდეს, მას აქვს მემკვიდრეობის უფლება და მას აქვს იდდას პერიოდი. თუ ჩემი ფატვა მართალია, ის მომდინარეობს ალაჰ აზა ვაჯალასგან, ხოლო თუ არასწორია, ის მოდის ჩემგან და სატანისგან, ალლაჰი და მისი მოციქული თავს არიდებენ ჩემს ფატვას. სპონტანურად ადგა რამდენიმე ადამიანი აშჯას ტომიდან, მათ შორის [ალჯარაჰ] და [აბუ სინანი]. მათ თქვეს: "ჩვენ ვამოწმებთ, რომ ერთხელ რასულულა შალალალაჰალაიჰივასალლამმა გადაწყვიტა ჩვენი ქვრივი, სახელად ბარვა' ბინტ ვაციკი, ზუსტად ისე, როგორც თქვენ გადაწყვიტეთ." იმ დროს აბდულა ბინ მასუდი ბედნიერი იყო, რადგან მისი ფატვა შეესაბამებოდა რასულულა შალალალაჰალაიჰივასალლამის ფატვას. გვითხრა [აბდულა ბინ ბაქრმა] მან თქვა; თქვა [საიდმა]. მამაჩემმა თქვა და მე წავიკითხე [იაჰია ბინ საიდს] [ჰისიამიდან] [ქატადადან] [ხილასიდან] და [აბი ჰასანისგან] [აბდულა ბინ უტბა ბინ მასუდიდან], რომ ერთხელ [იბნუ მასუდს] ჰკითხეს იმ ქალის შესახებ, რომელიც დაქორწინდა მამაკაცზე, და კაცმა არ ახსენა მისი მზითევი, სანამ ცოლი აიღო. უთბამ თქვა, ამიტომ მათ უჩივიან თავიანთი დავა იბნ მასუდს, შემდეგ მან ახსენა ჰადისი. მან მხოლოდ თქვა, რომ მის ქმარს ჰილალი ერქვა, როგორც ვიცი, მან თქვა, რომ მისი ქმრის სახელი იყო იბნუ მურა. იმავდროულად, აბდულ ვაჰაბმა თქვა, რომ მისი ქმრის სახელი იყო ჰილალ ბინ მურაჰ ალ-ასიჯაი. გვითხრა [ბაჰზმა] და [აფანმა] ორივემ თქვა; გვითხრა [ჰამამმა] გვითხრა [ქატადა] [ხილასიდან] და [აბუ ჰასანმა] [აბდულა ბინ უტბასგან], რომ მან შესჩივლა [იბნ მასუდს] ქალზე, რომელსაც მამაკაცი დაქორწინდა და გარდაიცვალა, და მან ახსენა ჰადისი. უთბამ თქვა, შემდეგ ალჯარამ და აბუ სინანმა ადგნენ და დაადასტურეს, რომ წინასწარმეტყველმა სალალალაჰუალაიჰივასალლამმა გადაწყვიტა მათი საქმე ისევე, როგორც მათ შეემთხვა, კერძოდ, საქმე, რომელიც წამოიჭრა ასიაჯა ბინ რაიტსმა ბარვა' ბინტ ვასიიკ ალ-ასიჯაიას შესახებ. ბარვას ქმრის სახელია ჰილალ ბინ მარვანი. მარვანმა თქვა, რასულულამ გადაწყვიტა 'უტბას საქმე, როგორც მათთან მომხდარი შემთხვევა, უფრო ზუსტად ის, რაც ასია' ბინ რაიტსმა უჩიოდა ბარვა' ბინტ ვაციქ ალ-ასიჯაიას საქმეს, რომლის ქმარს ჰილალ ბინ მარვანი ერქვა.