Imam Ahmad : 3898
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَحْكِي نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ ضَرَبَهُ قَوْمُهُ فَهُوَ يَنْضَحُ الدَّمَ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ جَبِينِهِ وَيَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِقَوْمِي فَإِنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Kontatu digute [Waki'] eta [Abu Mu'awiyah] biek esan zutela; Esan digu [Al A'masy] [Abu Wa`il] esan zuen; [Abdullah] esan zuen; Alai sallallaahu 'alaihi wasallam Messenger ikusiko banu bezala, garai hartan Profeten Profeta bati buruzko istorio bat kontatu zuen. Bere herriak kolpatu zuen odola eman arte. Abu Mu'awiyah esan zuen; «Kokokitik odola garbitu eta otoitz egin zuen; Jauna, barkatu nire herriari, ez dakitelako'.