Imam Ahmad : 3898

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَحْكِي نَبِيًّا مِنْ الْأَنْبِيَاءِ ضَرَبَهُ قَوْمُهُ فَهُوَ يَنْضَحُ الدَّمَ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ يَمْسَحُ الدَّمَ عَنْ جَبِينِهِ وَيَقُولُ رَبِّ اغْفِرْ لِقَوْمِي فَإِنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

Nabalitaan sa amin na sina [Waki'] at [Abu Mu'awiyah] ay parehong nagsabi; Isinalaysay niya sa amin [Al A'masy] mula kay [Abu Wa`il] at sinabi niya; Sinabi ni [Abdullah]; Para bang nakita ko ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, noong panahong iyon ay nagkuwento siya tungkol sa isa sa mga Propeta ng mga Propeta. "Siya ay binugbog ng kanyang mga tao hanggang sa siya ay dumugo. Sinabi ni Abu Mu'awiyah; "Pinahid niya ang dugo sa kanyang noo at nanalangin; O Panginoon, patawarin mo ang aking mga tao sapagkat hindi nila alam."