Imam Ahmad : 3746

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ اسْتَبْطَنَ الْوَادِيَ وَاعْتَرَضَ الْجِمَارَ اعْتِرَاضًا وَجَعَلَ الْجَبَلَ فَوْقَ ظَهْرِهِ ثُمَّ رَمَى وَقَالَ هَذَا مَقَامُ الَّذِي أُنْزِلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ

اسان کي [روح] کان روايت ڪئي وئي آهي ته اسان کي [حماد] کان [حماد] کان [ابراهيم] کان [عبدالرحمان بن يزيد] تائين روايت آهي ته [عبدالله بن مسعود] هڪ وادي ۾ داخل ٿيو ۽ جمره تي پٿر اڇلايا ۽ ان جي پويان هڪ جبل هو، پوءِ ان کي اڇلائي ڇڏيو ۽ چيو ته هي اهو هنڌ آهي جتي سوره بقره نازل ٿي هئي.