Membaca sepuluh ayat penghabisan dari surat ali imran

Imam Ahmad : 3200

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقُلْتُ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطُرِحَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وِسَادَةٌ فَنَامَ فِي طُولِهَا وَنَامَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَامَ نِصْفَ اللَّيْلِ أَوْ قَبْلَهُ أَوْ بَعْدَهُ فَجَعَلَ يَمْسَحُ النَّوْمَ عَنْ نَفْسِهِ ثُمَّ قَرَأَ الْآيَاتِ الْعَشْرَ الْأَوَاخِرَ مِنْ آلِ عِمْرَانَ حَتَّى خَتَمَ ثُمَّ قَامَ فَأَتَى شَنًّا مُعَلَّقًا فَأَخَذَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِي ثُمَّ أَخَذَ بِأُذُنِي فَجَعَلَ يَفْتِلُهَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَوْتَرَ

[Abdurrahman] [Malik] [Makhramah bin Sulaiman] [Kuraib] [Ibn Abbas]-etik [Ibn Abbas]-etik esan digunez; Behin gaua nire izebaren etxean pasatu nuen, Maimunah, orduan esan nuen; Sallallahu 'alaihi wasallam profetak nola otoitz egin zuen ikusiko dut. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam burkoz hornitu zen eta, ondoren, berak eta bere familiak burko luzeetan lo egiten zuten. Gero gau erdian esnatu, hurbildu edo pasatzen zen, logura igurtzi zuen bere buruari, gero Ali Imranen gutunaren azken hamar bertsoak irakurri zituen bukatu arte, gero jaiki eta zintzilik geriba joan zen, abluzioak egin eta gero otoitz egin zuen. Jaiki nintzen eta berak egin zuena egin nuen gero etorri nintzen eta bere ondoan jarri nintzen, gero eskua buruan jarri eta belarriari heldu eta bihurritu zidan. Bi rak'ah, bi rak'ah, bi rak'ah, bi rak'ah, bi rak'ah, bi rak'ah otoitz egin zituen, gero witr egin zuen.