इमाम अहमद : 3055

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّ أُخْتِي نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ وَقَدْ مَاتَتْ قَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَيْهَا دَيْنٌ أَكُنْتَ تَقْضِيهِ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَاللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ

आम्हाला [वकी'] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शु'बाह] यांच्याकडून, [अबू बिश्र] यांच्याकडून, [सा'द इब्न जुबैर] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून सांगितले की: एक माणूस पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आला आणि म्हणाला: 'खरोखर, माझ्या बहिणीने हज करण्याचा नذر केला होता, पण ती मरण पावली आहे.' त्यांनी विचारले: 'जर तुझ्या बहिणीवर कर्ज असते, तर तू ते फेडशील का?' त्या माणसाने उत्तर दिले: 'नक्कीच.' त्यांनी सांगितले: 'मग अल्लाह, धन्य आणि उन्नत असो, त्याचे कर्ज फेडणे अधिक योग्य आहे.'