Imam Ahmad : 2991

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَكَمِ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ نَبِيذِ الْجَرِّ وَعَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُحَرِّمَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ فَلْيُحَرِّمْ النَّبِيذَ

Ti tene na e [Mohammed bin Ja’far] ti tene na e [Syu’bah] ti [Salamah bin Kuhail] lo tene; Mo mä [Abu Al Hakam] atene; Mo hunda [Ibn Abbas] na ndo ti sukulango ngu/jus -na-salango kusala na- jarr -jarr-, dubba` na hantam. Tongaso lo kiri tënë; Zo so aye ti sala ye so Allah na Watokua ti lo ake, zia lo ke ti sukula ngu ti le-kobe so.