Imam Ahmad : 2985

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ يُحَدِّثُ أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلًا مِنْ بَنِي تَمِيمٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ قَوْلِ الرَّجُلِ بِإِصْبَعِهِ يَعْنِي هَكَذَا فِي الصَّلَاةِ قَالَ ذَاكَ الْإِخْلَاصُ

مارا گشتگ [محمد بن جعفر] ءَ مارا گشتگ [سیوبہ] آئی ءَ گشتگ؛ من [ابو اسحاق] ءِ گپ ءَ اشکتگ کہ آئی ءَ چہ بنی تمیم ءَ [یک مردے] اشکتگ، آئی ءَ گُشت؛ من [ابنو عباس] ءَ چہ اے بابت ءَ جُست کُت کہ مردم گوں وتی انگشتر ءِ اشارہاں چے گُشیت، کہ چوش اِنت - بزاں انگشتر ءِ نشانی ءَ چست کنگ - نماز ءِ وھد ءَ، پدا ابن عباس ءَ پسّو دات؛ کہ اخلاص انت - اللہ تعالیٰ ءَ گوں انگشتر ءِ اشارہ ءَ پاک کنگ کہ اللہ یک انت، یا یک انت۔