Urusan najih (keberhasilan), pada yang fasih

Imam Ahmad : 2823

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ لِلشَّيَاطِينِ مَقَاعِدُ فِي السَّمَاءِ فَكَانُوا يَسْتَمِعُونَ الْوَحْيَ وَكَانَتْ النُّجُومُ لَا تَجْرِي وَكَانَتْ الشَّيَاطِينُ لَا تُرْمَى قَالَ فَإِذَا سَمِعُوا الْوَحْيَ نَزَلُوا إِلَى الْأَرْضِ فَزَادُوا فِي الْكَلِمَةِ تِسْعًا فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ الشَّيْطَانُ إِذَا قَعَدَ مَقْعَدَهُ جَاءَهُ شِهَابٌ فَلَمْ يُخْطِهِ حَتَّى يُحْرِقَهُ قَالَ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى إِبْلِيسَ فَقَالَ مَا هَذَا إِلَّا مِنْ حَدَثٍ حَدَثَ قَالَ فَبَثَّ جُنُودَهُ قَالَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي بَيْنَ جَبَلَيْ نَخْلَةَ قَالَ فَرَجَعُوا إِلَى إِبْلِيسَ فَأَخْبَرُوهُ قَالَ فَقَالَ هُوَ الَّذِي حَدَثَ

[Ваки] безгә [Исраилдән] [Симактан] [Сәгыйд бин Җүбәйрдән] [Ибн Аббастан] ул болай диде: Шайтаннарның күктә үз урыннары бар, алар вәхи тыңлыйлар иде, йолдызлар хәрәкәтләнми иде, һәм шайтаннарга ташлар атмый иде. Алар вәхи ишеткәч, җиргә төштеләр һәм ишеткән һәр җөмләгә тугыз ялган өстәделәр. Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам җибәрелгәч, шайтан аның урынына утырган саен, аңа шунда ук утлы чыраклар атылды, һәм утлы чыраклар аны яндырганчы беркайчан да үтмәде. Алар бу хәлне шунда ук Иблискә - шайтаннар патшасына - хәбәр иттеләр, Иблис: "Яңа вакыйга булмаса, бу булмас иде", - диде. Иблис шунда ук гаскәрләрен таратты, Аллаһ илчесенең ике хөрмә тавы арасында намаз укыганын белмәде. Шуңа күрә алар кайтып, Аллаһ илчесенең килүен хәбәр иттеләр. Шуннан соң шайтан: "Безгә шундый утлы чыраклар атылуына аның - Мөхәммәднең - килүе сәбәп булды", - дип җавап бирде.