Urusan najih(keberhasilan), pada yang fasih

Imam Ahmad : 2823

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ لِلشَّيَاطِينِ مَقَاعِدُ فِي السَّمَاءِ فَكَانُوا يَسْتَمِعُونَ الْوَحْيَ وَكَانَتْ النُّجُومُ لَا تَجْرِي وَكَانَتْ الشَّيَاطِينُ لَا تُرْمَى قَالَ فَإِذَا سَمِعُوا الْوَحْيَ نَزَلُوا إِلَى الْأَرْضِ فَزَادُوا فِي الْكَلِمَةِ تِسْعًا فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَعَلَ الشَّيْطَانُ إِذَا قَعَدَ مَقْعَدَهُ جَاءَهُ شِهَابٌ فَلَمْ يُخْطِهِ حَتَّى يُحْرِقَهُ قَالَ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى إِبْلِيسَ فَقَالَ مَا هَذَا إِلَّا مِنْ حَدَثٍ حَدَثَ قَالَ فَبَثَّ جُنُودَهُ قَالَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يُصَلِّي بَيْنَ جَبَلَيْ نَخْلَةَ قَالَ فَرَجَعُوا إِلَى إِبْلِيسَ فَأَخْبَرُوهُ قَالَ فَقَالَ هُوَ الَّذِي حَدَثَ

हामीलाई [वकी] [इजराइल] बाट [सिमक] बाट [सैद बिन जुबैर] [इब्न अब्बास]बाट बताउनुभयो; शैतानहरू आकाशमा आसनहरू थिए, तिनीहरूले प्रकाशहरू सुन्ने गर्थे, र एक पटक ताराहरू चल्दैनन्, र शैतानहरूलाई प्रहार गर्दैनन्। जब तिनीहरूले प्रकाश सुन्‍छन्, तिनीहरू पृथ्वीमा आउँछन् र तिनीहरूले सुनेका प्रत्येक वाक्यमा नौवटा झूटहरू थप्छन्। जब अगमवक्ता sallallaahu 'alaihi wasallam पठाइयो, जब शैतान आफ्नो सीट ओगटेको थियो, उहाँले तुरुन्तै उहाँमा एक टर्च फ्याँकिएको थियो, र आगो मशाल को फ्याँक कहिल्यै छुटेन र उहाँलाई जलाए। तिनीहरूले तुरुन्तै शैतानको राजा शैतानलाई घटनाको जानकारी दिए, शैतानले भने, 'नयाँ घटना नभएसम्म यो घटना हुने थिएन। शैतानले तुरुन्तै आफ्ना सिपाहीहरूलाई तितरबितर पार्यो, अल्लाहका मेसेन्जर खजूरका दुई पहाडहरू बीच प्रार्थना गरिरहनुभएको थियो भनेर उसलाई थोरै थाहा थियो। त्यसैले तिनीहरू घर गए र अल्लाहको मेसेन्जरको उपस्थिति रिपोर्ट गरे। त्यसोभए शैतानले जवाफ दियो 'यो उहाँको उपस्थिति थियो - मुहम्मद - जसले हामीलाई यसरी टर्चले प्रहार गर्यो'।