Imam Ahmad : 2636
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ يَعْنِي ابْنَ عَطَاءٍ عَنْ يَزِيدَ يَعْنِي ابْنَ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ قَدْ اشْتَكَى فَطَافَ بِالْبَيْتِ عَلَى بَعِيرٍ وَمَعَهُ مِحْجَنٌ كُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ اسْتَلَمَهُ بِهِ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ طَوَافِهِ أَنَاخَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ
Na taʻu mai e [Husain bin Muhammad] ia i matou [Yazid, o Ibn 'Atho`] mai ia [Yazid, o Ibn Abu Ziyad] mai ia [Ikrimah] mai ia [Ibn Abbas], na ia fai mai: 'Na sau le Perofeta, ia faamanuia e Allah ia te ia ma ia tuuina atu ia te ia le filemu, a o maʻi o ia, ma na ia faataamilo i lana kamela ma tauaveina se laau. O taimi uma lava na te pasia ai - o le Maʻa Uliuli - e faafeiloai i ai. A maeʻa lana taamilosaga, e na te faʻaoso lana kamela ma tatalo i rakʻah e lua.'