Larangan memakan hewan buas bertaring dan burung bercakar

Imam Ahmad : 2488

حَدَّثَنَا عَتَّابٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ نَهَى عَنْ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنْ السِّبَاعِ وَذِي مِخْلَبٍ مِنْ الطَّيْرِ قَالَ رَفَعَهُ الْحَكَمُ قَالَ شُعْبَةُ وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ أُحَدِّثَ بِرَفْعِهِ قَالَ وَحَدَّثَنِي غَيْلَانُ وَالْحَجَّاجُ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ لَمْ يَرْفَعْهُ

Na taʻu mai e ['Attab] ia i matou [Abdullah], na ia fai mai; na taʻu mai e [Shu'bah] ia i matou mai ia [Al Hakam] mai ia [Maymun bin Mihran] mai ia [Ibn Abbas]; na ia faasaina -le 'ai- o manu fe'ai uma e iai nifo ma manu felelei uma e -ma'ai- matiu. Na fai mai Abdullah; ma na faamaonia e Al Hakam. Na fai mai Shu'bah; ma ou te le fiafia e faamatala atu lenei hadith ma le faamaoniga. Na ia fai mai; ma na taʻu mai e [Ghailan] ma [Al Hajjaj] ia te aʻu, mai ia [Maymun bin Mihran] mai ia [Ibn Abbas]; sa leʻi faamaonia.