Rasulullah tidak pernah shalat saat safar kecuali dua rakaat, hanya saja beliau shalat tahajjud pada malam hari

Imam Ahmad : 2444

حَدَّثَنِي عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي السَّفَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ شُفَيٍّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُمْ جَعَلُوا يَسْأَلُونَهُ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مِنْ أَهْلِهِ لَمْ يَزِدْ عَلَى رَكْعَتَيْنِ حَتَّى يَرْجِعَ

Һөйләне миңә Абдулла әйтте; Был хәҙисте мин атайымдың китабынан таптым; Һөйләне беҙгә [Хәжәж] беҙгә [Сыубаны] [Әбү Исхаҡтан] [Әбү Әс Сәфәрҙән] [Сәғит бин Сыуфайҙан] [Ибн Ғаббастан] һөйләне; тип, улар унан сәйәхәттә намаҙ тураһында һораған. Шулай итеп, Ибн Ғәббәс әйтте; «Пәйғәмбәребеҙ, саллаллаһу ғәләйһис-сәләм, ғаиләһен ташлап киткәс, ҡайтҡансы ике рәҡәғәттән артыҡ намаҙ уҡымаған».