Imam Ahmad : 2444
حَدَّثَنِي عَبْد اللَّهِ قَالَ وَجَدْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي كِتَابِ أَبِي حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي السَّفَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ شُفَيٍّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُمْ جَعَلُوا يَسْأَلُونَهُ عَنْ الصَّلَاةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ مِنْ أَهْلِهِ لَمْ يَزِدْ عَلَى رَكْعَتَيْنِ حَتَّى يَرْجِعَ
Na faamatala mai e Abdullah ia te aʻu: Na ou maua lenei hadith i le tusi a loʻu tama. Na faamatala mai [Hajjaj] ia i matou: Na faamatala mai [Shu'bah] ia i matou: mai ia [Abu Ishaq] mai ia [Abu As Safar] mai ia [Said bin Shufay] mai ia [Ibn Abbas]: na latou fesili ia te ia e uiga i le tatalo a o malaga. Ona fai mai lea o Ibn Abbas: 'Ina ua tuua e le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua) lona aiga, e le sili atu i le lua rak'ahs lana tatalo seia oo ina toe foi mai.'