Imam Bukhari : 5244
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَدَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَرِيضٌ فَتَوَضَّأَ فَصَبَّ عَلَيَّ أَوْ قَالَ صُبُّوا عَلَيْهِ فَعَقَلْتُ فَقُلْتُ لَا يَرِثُنِي إِلَّا كَلَالَةٌ فَكَيْفَ الْمِيرَاثُ فَنَزَلَتْ آيَةُ الْفَرَائِضِ
Esan zigun [Muhammad bin Basyarrek] esan zigun [Ghundarrek] esan zigun [Syu'bahk] [Muhammad bin Al Munkadirrengandik] esan zuela: [Jabir bin Abdullah] radiallahu 'anhuk esaten entzun nion: 'Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bisitatu ninduen gaixo nengoenean, gero abluzioa egin eta bere abluzio ura bota zidan, edo esan zuen: 'bota ura gainean'. Orduan konturatu nintzen, orduan esan nuen: 'Alaren Mezularia, ez dut inor nire oinordeko izateko kalalah izan ezik - oinordekoa bakarrik -, nola banatu behar dut nire ondarea? Horren ondoren etorri zen fara`idl-i buruzko bertsoa - ondarea -'.