इमाम अहमद : 2377

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَاتٍ وَاقِفًا وَقَدْ أَرْدَفَ الْفَضْلَ فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَوَقَفَ قَرِيبًا وَأَمَةٌ خَلْفَهُ فَجَعَلَ الْفَضْلُ يَنْظُرُ إِلَيْهَا فَفَطِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يَصْرِفُ وَجْهَهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ لَيْسَ الْبِرُّ بِإِيجَافِ الْخَيْلِ وَلَا الْإِبِلِ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ قَالَ ثُمَّ أَفَاضَ قَالَ فَمَا رَأَيْتُهَا رَافِعَةً يَدَهَا عَادِيَةً حَتَّى أَتَى جَمْعًا قَالَ فَلَمَّا وَقَفَ بِجَمْعٍ أَرْدَفَ أُسَامَةَ ثُمَّ قَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ الْبِرَّ لَيْسَ بِإِيجَافِ الْخَيْلِ وَالْإِبِلِ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ قَالَ ثُمَّ أَفَاضَ فَمَا رَأَيْتُهَا رَافِعَةً يَدَهَا عَادِيَةً حَتَّى أَتَتْ مِنًى فَأَتَانَا سَوَادَ ضَعْفَى بَنِي هَاشِمٍ عَلَى حُمُرَاتٍ لَهُمْ فَجَعَلَ يَضْرِبُ أَفْخَاذَنَا وَيَقُولُ يَا بَنِيَّ أَفِيضُوا وَلَا تَرْمُوا الْجَمْرَةَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ

हे आम्हाला [उत्मान इब्न मुहम्मद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [जरीर] यांच्याकडून, [अल-अ'मासी] यांच्याकडून, [अल-हकाम] यांच्याकडून, [मिक्सम] यांच्याकडून, [इब्न अब्बास] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना अराफात येथे उभे असताना पाहिले, अल-फद्ल त्यांच्या मागे बसले होते. तेव्हा एक बेदुईन आला आणि त्यांच्या जवळ उभा राहिला, तर त्यांच्या मागे एक तरुणी होती जी अल-फद्ल यांना दिसत होती. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना हे लक्षात आले आणि त्यांनी अल-फद्ल यांचे चेहरे वळवले. इब्न अब्बास म्हणाले: मग त्यांनी म्हटले: "अरे लोकांनो, घोडे किंवा उंटांना घाईने धावण्यात काहीच चांगले नाही. म्हणून शांत राहा." मग ते निघाले. मी जमुनपर्यंत पोहोचेपर्यंत उंटांनी आणि घोड्यांनी पाय वर उचलून (वेगाने) चालताना पाहिले नाही. जम'ऊन येथे पोहोचल्यावर त्यांनी उसामा यांना घोड्यावर बसवले, मग म्हणाले: "अहो लोकांनो, खऱ्यानेच घोडे किंवा उंटांना घाई करण्यामध्ये काहीच भलाई नाही. म्हणून शांत रहा." मग ते निघाले. मी उंटांना आणि घोड्यांना पाय उंच करून (वेगाने) धावताना पाहिले नाही तोपर्यंत आम्ही मीना येथे पोहोचलो. मग बानू हशिमच्या काही दुर्बल पुरुषांचा एक गट लाल उंटांवर स्वार होऊन आमच्याकडे आला, आणि त्यांनी आमच्या जांघांवर हात ठेवून म्हटले: "अरे माझ्या पुत्रा, निघ, पण सूर्य उगवल्याशिवाय खडे उधळू नकोस."