इमाम अहमद : 2278

حَدَّثَنَا حَسَنُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُ فِيمَا يَرَى النَّائِمُ مَلَكَانِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَالْآخَرُ عِنْدَ رَأْسِهِ فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رِجْلَيْهِ لِلَّذِي عِنْدَ رَأْسِهِ اضْرِبْ مَثَلَ هَذَا وَمَثَلَ أُمَّتِهِ فَقَالَ إِنَّ مَثَلَهُ وَمَثَلَ أُمَّتِهِ كَمَثَلِ قَوْمٍ سَفْرٍ انْتَهَوْا إِلَى رَأْسِ مَفَازَةٍ فَلَمْ يَكُنْ مَعَهُمْ مِنْ الزَّادِ مَا يَقْطَعُونَ بِهِ الْمَفَازَةَ وَلَا مَا يَرْجِعُونَ بِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَتَاهُمْ رَجُلٌ فِي حُلَّةٍ حِبَرَةٍ فَقَالَ أَرَأَيْتُمْ إِنْ وَرَدْتُ بِكُمْ رِيَاضًا مُعْشِبَةً وَحِيَاضًا رُوَاءً أَتَتَّبِعُونِي فَقَالُوا نَعَمْ قَالَ فَانْطَلَقَ بِهِمْ فَأَوْرَدَهُمْ رِيَاضًا مُعْشِبَةً وَحِيَاضًا رُوَاءً فَأَكَلُوا وَشَرِبُوا وَسَمِنُوا فَقَالَ لَهُمْ أَلَمْ أَلْقَكُمْ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَجَعَلْتُمْ لِي إِنْ وَرَدْتُ بِكُمْ رِيَاضًا مُعْشِبَةً وَحِيَاضًا رُوَاءً أَنْ تَتَّبِعُونِي فَقَالُوا بَلَى قَالَ فَإِنَّ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ رِيَاضًا أَعْشَبَ مِنْ هَذِهِ وَحِيَاضًا هِيَ أَرْوَى مِنْ هَذِهِ فَاتَّبِعُونِي قَالَ فَقَالَتْ طَائِفَةٌ صَدَقَ وَاللَّهِ لَنَتَّبِعَنَّهُ وَقَالَتْ طَائِفَةٌ قَدْ رَضِينَا بِهَذَا نُقِيمُ عَلَيْهِ

आम्हाला [हसन बिन मूसा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद बिन सलामाह] यांच्याकडून, त्यांनी [अली बिन ज़ैद बिन जुदान] यांच्याकडून, त्यांनी [यूसुफ बिन मिहरान] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [इब्न अब्बास] यांच्याकडून हदीस सांगितली; की अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांच्या स्वप्नात एकदा दोन देवदूतांनी भेट दिली; एक त्यांच्या पायाजवळ बसला, तर दुसरा त्यांच्या डोक्याजवळ. पायाजवळ बसलेल्या देवदूताने डोक्याजवळ बसलेल्या देवदूताला म्हटले: "या माणसाची आणि त्याच्या लोकांची दृष्टांत स्पष्ट कर." त्याने उत्तर दिले: "खरोखरच, त्याची आणि त्याच्या लोकांची दृष्टांत म्हणजे प्रवासावर असलेल्या लोकांच्या गटासारखी आहे, ज्यांनी विजयाच्या दारावर पाऊल ठेवले आहे; त्यांच्याकडे विजय मिळवण्यासाठी पुरेसे साठे नाहीत, ना परत येण्यासाठी पुरेसे. ते या अवस्थेत असताना अचानक एक सुंदर वस्त्रे परिधान केलेला माणूस त्यांच्याकडे आला आणि त्याने विचारले: 'जर मी तुम्हाला झाडांनी भरलेल्या आणि पाण्याने ओसंडून वाहणाऱ्या तलावांनी परिपूर्ण एका बागेत घेऊन गेलो, जिथे पाहण्यासारखे दृश्य असेल, तर तुम्ही माझा पाठलाग कराल का?' त्यांनी उत्तर दिले, "होय." त्याने म्हटले, "मग तो माणूस त्यांच्यासोबत निघाला आणि ते झाडांनी भरलेल्या व पाण्याने ओसंडून वाहणाऱ्या तलावांनी परिपूर्ण एका सुंदर बागेत पोहोचले; त्यांनी तृप्त होईपर्यंत प्याले आणि खाल्ले." मग त्या माणसाने त्यांना म्हटले, 'मी तुम्हाला या अवस्थेत आणले नाही का, आणि तुम्ही मला वचन दिले नव्हते का की जर मी तुम्हाला झाडांनी भरलेल्या आणि पाण्याने ओसंडून वाहणाऱ्या तलावाच्या एका नयनरम्य बागेत नेलो, तर तुम्ही माझा पाठलाग कराल?' त्यांनी उत्तर दिले, 'होय.' माणसाने पुन्हा म्हटले, 'खरोखर, तुमच्यासमोर यापेक्षा अधिक हिरवा आणि सावलीदार बाग आणि यापेक्षा अधिक सुंदर तलाव आहे, म्हणून माझ्या मागे चला.' देवदूत पुढे म्हणाला: 'त्यापैकी एका गटाने म्हटले, "तो बरोबर आहे; अल्लाहची शपथ, आम्ही त्याचे अनुसरण करू." आणि दुसऱ्या गटाने म्हटले, "आम्ही इथेच राहून समाधानी आहोत."'