Imam Ahmad : 2254
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ صَالِحٍ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَرَجَ مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي وَجَعِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَقَالَ النَّاسُ يَا أَبَا حَسَنٍ كَيْفَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَصْبَحَ بِحَمْدِ اللَّهِ بَارِئًا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخَذَ بِيَدِهِ عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ أَلَا تَرَى أَنْتَ وَاللَّهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَيُتَوَفَّى فِي وَجَعِهِ هَذَا إِنِّي أَعْرِفُ وُجُوهَ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عِنْدَ الْمَوْتِ فَاذْهَبْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْنَسْأَلْهُ فِيمَنْ هَذَا الْأَمْرُ فَإِنْ كَانَ فِينَا عَلِمْنَا ذَلِكَ وَإِنْ كَانَ فِي غَيْرِنَا كَلَّمْنَاهُ فَأَوْصَى بِنَا فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهِ لَئِنْ سَأَلْنَاهَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنَعَنَاهَا لَا يُعْطِينَاهَا النَّاسُ أَبَدًا فَوَاللَّهِ لَا أَسْأَلُهُ أَبَدًا
اسان کي [يعقوب] ٻڌايو آهي [منهنجي پيءُ] کان [صالح] چيو آهي؛ [ابن شهاب] چيو آهي؛ مون کي [عبدالله بن ڪعب بن مالڪ] ٻڌايو آهي ته [ابن عباس] ٻڌايو آهي؛ ته علي بن ابو طالب رسول الله ﷺ سان ملڻ لاءِ روانو ٿيو جڏهن هو بيمار هو جنهن جي ڪري سندس وفات ٿي، ماڻهن پڇيو؛ 'اي ابو حسن، رسول الله ﷺ جي حالت ڪيئن آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'الله جو شڪر آهي ته هو صحتياب ٿي ويو آهي'. ابن عباس چيو؛ عباس بن عبدالمطلب سندس هٿ جهليو ۽ چيو؛ 'الله جو قسم، ڇا توهان نٿا ڏسو؟ بيشڪ، رسول الله ﷺ هن بيماريءَ جي ڪري فوت ٿي ويندا. حقيقت ۾، مان عبدالمطلب جي ٻارن جا چهرا سڃاڻان ٿو جڏهن اهي پنهنجي موت جو منهن ڏسندا. اچو ته رسول الله ﷺ سان ملون، پوءِ پڇون ته هي معاملو - قيادت - ڪنهن کي سونپي ويندي؟' جيڪڏهن اهو اسان لاءِ آهي، ته پوءِ اسان کي ان بابت خبر آهي ۽ جيڪڏهن اهو اسان کان سواءِ ڪنهن ٻئي لاءِ آهي ته پوءِ اسان ان سان ڳالهائينداسين، ته جيئن هو اسان کي وصيت ڪري سگهي. پوءِ علي رضي الله عنه چيو؛ 'الله جي واسطي. جيڪڏهن اسان رسول الله صلي الله عليه وسلم کان گهرون ۽ هو انڪار ڪري، ته پوءِ ماڻهو اسان کي ڪڏهن به نه ڏيندا. تنهن ڪري، الله جو قسم، مان هميشه لاءِ ڪڏهن به نه گهرندس'.