Imam Ahmad : 2196

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ ابْنِ أَبِي شَيْبَةَ قَالَ ثَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلْأَسْلَمِيِّ لَعَلَّكَ قَبَّلْتَ أَوْ لَمَسْتَ أَوْ نَظَرْتَ

Lo tene na e [Abdoullah bin Mohammed bin Abu Syaibah] na mbi mä lo tene na e na yanga ti Ibn Abu Syaibah, lo tene; ti tene na e [Ibn Mubarak] so alondo na [Ma’mar] so alondo na [Yahya bin Abu Kathir] so alondo na [Ikrimah] so alondo na [Ibn Abbas], lo tene; Rasulullah atene na Al Aslami: ‘Peut-être mo yeke gi ti su ngbangba ti lo wala ti ndu lo wala ti bâ lo’.