Imam Ahmad : 2151
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عَرَفَاتٍ أَوْضَعَ النَّاسُ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنَادِيًا يُنَادِي أَيُّهَا النَّاسُ لَيْسَ الْبِرُّ بِإِيضَاعِ الْخَيْلِ وَلَا الرِّكَابِ قَالَ فَمَا رَأَيْتُ مِنْ رَافِعَةٍ يَدَهَا عَادِيَةً حَتَّى نَزَلَ جَمْعًا
Esan digu [Isma'il bin Umarrek] [Al Mas'udi] [Al Hakam] [Miqsam] [Ibn Abbas]-etik [Ibn Abbas]-etik esan digunez; "Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam Arafat-etik alde egin zuenean, jendea azkar mugitu zen, orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek deitzaile bati agindu zion oihu egiteko: "O herria, ez da ona zaldi gainean edo beste edozein mendian presaka egotea". -Ibn Abbasek- esan zuen; «Orduan jada ez nuen inor ikusi aurreko hankak gora altxatzen zituenik - presaka oinez - Jam'un -Muzdalifah-era iritsi zen arte.