Imam Ahmad : 2134

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَدْ حَفِظْتُ السُّنَّةَ كُلَّهَا غَيْرَ أَنِّي لَا أَدْرِي أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ أَمْ لَا وَلَا أَدْرِي كَيْفَ كَانَ يَقْرَأُ هَذَا الْحَرْفَ { وَقَدْ بَلَغْتُ مِنْ الْكِبَرِ عُتِيًّا } أَوْ عُسُيًّا

Wedi dweud wrthym [Suraij bin An Nu'man] wedi dweud wrthym [Husyaim] wedi dweud wrthym [Husya] o [Ikrimah] o [Ibn Abbas], meddai; 'Rwy'n cofio'r holl sunnah, dim ond dydw i ddim yn gwybod a oedd alaihi wasallam Rasulullah sallallaahu' yn darllen - yn uchel - yn ystod gweddïau Zhuhr ac Asr ai peidio. Ni wn ychwaith sut y darllenodd y llythyrau hyn: 'WAQAD BALAGHTU MIN AL KIBARI' UTIYYAN or 'USIYYAN'.