Imam Ahmad : 2134

حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَدْ حَفِظْتُ السُّنَّةَ كُلَّهَا غَيْرَ أَنِّي لَا أَدْرِي أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ أَمْ لَا وَلَا أَدْرِي كَيْفَ كَانَ يَقْرَأُ هَذَا الْحَرْفَ { وَقَدْ بَلَغْتُ مِنْ الْكِبَرِ عُتِيًّا } أَوْ عُسُيًّا

Ua faamatala mai ia i matou [Suraij bin An Nu'man] ua faamatala mai ia i matou [Husyaim] ua faailoa mai ia i matou [Hushain] mai ia [Ikrimah] mai ia [Ibn Abbas], na ia fai mai; 'Ou te manatua uma sunnah, ou te le iloa pe na taulotoina -leotele e le Avefeau a Allah, ia faamanuia le Atua ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu, i taimi o tatalo Zuhur ma Ashar pe leai. Ou te le iloa foi pe na faapefea ona ia faitauina nei tusi; 'WAQAD BALAGHTU MIN AL KIBARI 'UTIYYAN po o le 'USIYYAN'.