Imam Ahmad : 2039

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حَبِيبٍ يَعْنِي ابْنَ الشَّهِيدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ شَهِدْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ وَابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ لِابْنِ عَبَّاسٍ أَتَذْكُرُ حِينَ اسْتَقْبَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ جَاءَ مِنْ سَفَرٍ فَقَالَ نَعَمْ فَحَمَلَنِي وَفُلَانًا غُلَامًا مِنْ بَنِي هَاشِمٍ وَتَرَكَكَ

A tene na e [Mohammed bin Ja’far] A tene na e [Syu’bah] so alondo na [Habib so ti tene Ibnu Syahid] so alondo na [Abdullah bin Abumulaikah] so atene; Mo ba [Ibn Zubair] na [Ibn Abbas], Ibn Zubair atene na Ibn Abbas; ‘Mo dabe ti mo na ngoi so e mû Watokua ti Nzapa sallallaahu ‘alaihi wasallam na ngoi so lo kiri na peko ti voyage’. Lo kiri tënë; ‘En, na lo yô mbi na so na so molenge ti Banu Hashim na lo zia mo’.