Imam Ahmad : 2033
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ امْرَأَةً نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ فَمَاتَتْ فَأَتَى أَخُوهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ عَلَى أُخْتِكَ دَيْنٌ أَكُنْتَ قَاضِيَهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَاقْضُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَهُوَ أَحَقُّ بِالْوَفَاءِ
A tene na e [Mohammed bin Ja’far] A tene na e [Syu’bah] ti [Abu Bisyr] so; Mbi mä [Sa’id bin Jubair] afa mbeni mbaï so alondo na [Ibn Abbas]; so mbeni wali ayeke dä so amû zendo ti sara Hajj na lo kui, tongaso ita ti lo ti koli aga na Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam na lo hunda tënë na ndo ti tënë ni. Lo tene: ‘Mo pensé tongana ita ti mo ti wali ayeke na bon, mo yeke futa ni?’ lo kiri tënë; 'A yeke ta tene'. Lo tene: ‘Futa -bon- ti Allah ‘azza wajalla ngbanga ti so a yeke na droit mingi ti tene a sara ni’.