Imam Ahmad : 1995
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنِ الْمَسْعُودِيِّ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا أَفَاضَ مِنْ عَرَفَةَ فَسَارَعَ قَوْمٌ فَقَالَ امْتَدُّوا وَسُدُّوا لَيْسَ الْبِرُّ بِإِيضَاعِ الْخَيْلِ وَلَا الرِّكَابِ قَالَ فَمَا رَأَيْتُ رَافِعَةً يَدَهَا تَعْدُو حَتَّى أَتَيْنَا جَمْعًا
A tene na e [Waki’] so alondo na [Al Mas’udi] so alondo na [Al Hakam] so alondo na [Miqsam] so alondo na [Ibn ‘Abbas]; so Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam na ngoi so lo zia Arafat, azo ayeke kozoni na mba, na pekoni lo tene: ‘Duti kpô na sala ye droit, biani nzoni ye ayeke pëpe ngbanga ti so mo lingbi ti hon ndo ti ambarata nga na anyama so ayeke kpe na ndo ti ambarata’. Ibn Abbas atene; ‘Tongaso mbi ba lo pepe ti yôro maboko ti lo na nduzu na ngoi so lo yeke hon juska e si na Jama’ -Muzdalifah-’.