Imam Ahmad : 1964

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُنْبَذُ لَهُ لَيْلَةَ الْخَمِيسِ فَيَشْرَبُهُ يَوْمَ الْخَمِيسِ وَيَوْمَ الْجُمُعَةِ قَالَ وَأُرَاهُ قَالَ وَيَوْمَ السَّبْتِ فَإِذَا كَانَ عِنْدَ الْعَصْرِ فَإِنْ بَقِيَ مِنْهُ شَيْءٌ سَقَاهُ الْخَدَمَ أَوْ أَمَرَ بِهِ فَأُهْرِيقَ

ተነጊሩና ኣሎ [ዋኪ’] ካብ [ያሕያ ቢን ዑበይድ] ካብ [ኢብን ዓባስ] [ስዩባህ] ነጊሩና ኣሎ፣ ነቢይ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ንቢድዝ - ዝተበሰለ ጽማቝ ተምሪ - ሓሙስ ምሸት ከም ዝሰርሑን ሓሙስን ዓርብን ከም ዝሰትይዎን ተነጊሩና ኣሎ። -ኣዘንታዊ- በለ፤ ከምኡ ኢሉ ድማ ይግምት፤ "ቀዳም ድማ ኣሻር ግዜ እንተበጺሑ ካብኡ ዝተረፈ እንተሃልዩ ንኣገልጋሊኡ ይህቦ ወይ ክድርበ ይእዝዝ ነይሩ።"