Salah seorang di antara mereka disiksa karena suka mengadu-domba, tidak memasang satir saat kencing, tidak menjaga diri dari air kencing

Imam Ahmad : 1877

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ وَكِيعٌ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَبْرَيْنِ فَقَالَ إِنَّهُمَا لَيُعَذَّبَانِ وَمَا يُعَذَّبَانِ فِي كَبِيرٍ أَمَّا أَحَدُهُمَا فَكَانَ لَا يَسْتَنْزِهُ مِنْ الْبَوْلِ قَالَ وَكِيعٌ مِنْ بَوْلِهِ وَأَمَّا الْآخَرُ فَكَانَ يَمْشِي بِالنَّمِيمَةِ ثُمَّ أَخَذَ جَرِيدَةً فَشَقَّهَا بِنِصْفَيْنِ فَغَرَزَ فِي كُلِّ قَبْرٍ وَاحِدَةً فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا قَالَ لَعَلَّهُمَا أَنْ يُخَفَّفَ عَنْهُمَا مَا لَمْ يَيْبَسَا قَالَ وَكِيعٌ تَيْبَسَا حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَائِطٍ مِنْ حِيطَانِ الْمَدِينَةِ فَسَمِعَ صَوْتَ إِنْسَانَيْنِ يُعَذَّبَانِ فِي قَبْرِهِمَا فَذَكَرَهُ وَقَالَ حَتَّى يَيْبَسَا أَوْ مَا لَمْ يَيْبَسَا

[ابو معاويه] ۽ [وڪعي] اسان سان هن معنيٰ ۾ روايت ڪئي آهي ته؛ [العماسي] اسان سان [مجاهد] کان روايت ڪئي آهي، [وڪعي] چيو؛ مون [مجاهد] کي [ثووس] کان [ابن عباس] کان روايت ڪندي ٻڌو ته: رسول الله صلي الله عليه وسلم ٻن قبرن وٽان لنگهيا، پوءِ فرمايائون: 'بيشڪ، انهن ٻنهي کي سزا ڏني پئي وڃي، ۽ انهن کي ڪنهن وڏي گناهه جي سزا نه ڏني پئي وڃي. انهن مان هڪ کي سزا ڏني پئي وڃي ڇاڪاڻ ته هن پاڻ کي پيشاب کان نه بچايو'. - [وڪعي] چيو؛ سندس پيشاب مان. - جڏهن ته ٻيو ان ڪري جو هو ماڻهن جي حالت کي خراب ڪرڻ لاءِ خراب ڳالهيون پکيڙڻ پسند ڪندو آهي جتي به هجي. ' پوءِ هن هڪ کجيءَ جو ٿڙ ورتو ۽ ان کي ٻن حصن ۾ ورهايو، پوءِ هر هڪ اڌ کي هر قبر ۾ لڳايو. تڏهن اصحابن پڇيو: 'يا رسول الله، توهان اهو ڇو ڪيو؟' جواب ڏنائين؛ 'اميد آهي ته اهو ٻنهي لاءِ عذاب گهٽ ڪندو جيستائين ٻئي ٽڙ سڪي نه ويا هجن'. - جڏهن ته وکيع جي مطابق؛ ٻئي - وچيون - اڃا سڪيون نه آهن. - اسان کي ٻڌايو آهي [حسين] اسان کي ٻڌايو آهي [سيابان] [منصور] کان [مجاهد] کان [ابن عباس] کان چيو آهي ته؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم مديني جي هڪ قبرستان وٽان لنگهيا، پوءِ انهن ٻن ماڻهن جي قبرن ۾ عذاب جي آواز ٻڌو. پوءِ حديث کي هن اضافي سان ذڪر ڪريو: 'جيستائين ٻئي پن سڪي وڃن يا جيستائين ٻئي نه سڪي وڃن'.