Imam Ahmad : 1805
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُدْعَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ حَرْمَلَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ شَرِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ يَمِينِهِ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ شِمَالِهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الشَّرْبَةُ لَكَ وَإِنْ شِئْتَ آثَرْتَ بِهَا خَالِدًا قَالَ مَا أُوثِرُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَدًا
A tene na e [Sufyan] so alondo na [Ibn Jud’an] so alondo na [‘Amru bin Harmalah] so alondo na [Ibn Abbas]: Prophète asala si lo nyon sämba, na ngoi so Ibn Abbas ayeke na mbage ti maboko ti lo ti koli na Khalid bin Walid ayeke na mbage ti maboko ti lo ti wali. Prophète ni atene: ‘Ye ti nyongo ni so ayeke gi ndali ti mo, me tongana mo ye, mo mû ni na Khalid’. Ibn Abbas atene; ‘Mo yeke zia zo oko pëpe na gbele Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam’.