Lalu aku masuk kembali di tengah shaf dan tidak ada orang yang menyalahkanku

Imam Ahmad : 1793

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ جِئْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ وَنَحْنُ عَلَى أَتَانٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِعَرَفَةَ فَمَرَرْنَا عَلَى بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْنَا عَنْهَا وَتَرَكْنَاهَا تَرْتَعُ وَدَخَلْنَا فِي الصَّفِّ فَلَمْ يَقُلْ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا

Esan digu [Sufyan] [Az Zuhri] ['Ubaidullah] [Ibn Abbas]-etik; Al Fadhl-ekin etorri nintzen asto eme baten gainean, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek Arafah-en otoitzean jendea gidatu zuenean. Gero, ilaretako baten ondotik pasa eta menditik jaitsi eta bere janaria aurkitzen utzi genuen. Orduan ilara sartu ginen eta Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek ez zidan ezer esan.