Imam Ahmad : 1779
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَلْعُونٌ مَنْ سَبَّ أَبَاهُ مَلْعُونٌ مَنْ سَبَّ أُمَّهُ مَلْعُونٌ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللَّهِ مَلْعُونٌ مَنْ غَيَّرَ تُخُومَ الْأَرْضِ مَلْعُونٌ مَنْ كَمَهَ أَعْمَى عَنْ طَرِيقٍ مَلْعُونٌ مَنْ وَقَعَ عَلَى بَهِيمَةٍ مَلْعُونٌ مَنْ عَمِلَ بِعَمَلِ قَوْمِ لُوطٍ
Akɛɛ wɔ [Muhammad bin Salamah] kɛjɛ [Muhammad bin Ishaq] kɛjɛ [‘Amru bin Abu ‘Amru] kɛjɛ [‘Ikrimah] kɛjɛ [Ibn Abbas] ŋɔɔ akɛ; Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam kɛɛ: ‘Alomɔ mɔ ni gbeɔ etsɛ he guɔ lɛ, alomɔ mɔ ni wieɔ shiɔ enyɛ lɛ. Alomɔ mɔ ni gbeɔ gbɔmɛi yɛ Allah hewɔ lɛ, alomɔ mɔ ni tsakeɔ shikpɔŋ lɛ husui lɛ, alomɔ mɔ ni efee dioo - esumɔɔɔ ni ekɛ gbɛtsɔɔmɔ haa - kɛha shwilafo ni miitao gbɛ lɛ. Alomɔ mɔ ni kɛ kooloo náa bɔlɛ lɛ, ni alomɔ mɔ ni feɔ enii tamɔ Lut maŋbii lɛ anifeemɔi lɛ.