Imam Ahmad : 1707
حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ وَكَانَ رَدِيفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَفَاضَ مِنْ عَرَفَةَ قَالَ فَرَأَى النَّاسَ يُوضِعُونَ فَأَمَرَ مُنَادِيَهُ فَنَادَى لَيْسَ الْبِرُّ بِإِيضَاعِ الْخَيْلِ وَالْإِبِلِ فَعَلَيْكُمْ بِالسَّكِينَةِ
A tene na e so [‘Abn bin Sulaiman] atene na e [Ibn Abu Laila] ti [‘Atho‘] ti [Ibn Abbas] ti [Al Fadhl bin Abbas] so lo yeke kpe na ndo ti peko ti Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam na ngoi so lo zia Arafat ti tambela tongaso na yâ ti komandema ti lo ti gue na azo. iri; ‘A yeke nzoni pëpe ti gbu ambarata na achameau na ngangu ti kpe, me gue na siriri!’