Imam Ahmad : 1704
حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ الْعَدَنِيُّ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ يَعْنِي ابْنَ أَبَانَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ قَالَ الْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ لَمَّا أَفَاضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَعَهُ فَبَلَغْنَا الشِّعْبَ نَزَلَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ رَكِبْنَا حَتَّى جِئْنَا الْمُزْدَلِفَةَ
Kuo ne talamai kiate kimautolu [Yazid bin Abu Hakim Al 'Adani] kuo ne talamai kiate au [Al Hakam] 'a ia ko 'Ipini 'Apani na'a ne pehe; Naʻá ku fanongo ki he lea ʻa [ʻIkilima]; Naʻe pehē ʻe [ʻAli Fadhl bin Abbas]: ʻI he taimi naʻe fakavavevave ai ʻa Rasulullah ke mavahe mei -Arafah- ʻi he taimi ko iá naʻá ku ʻiate ia. ʻI heʻemau aʻu atu ki ha teleʻá, naʻá ne tuʻu ʻo fai ʻa e ablution, pea hoko atu leva ʻemau fononga ʻo foki ʻo aʻu ki Muzdalifah'.