Imam Ahmad : 1691

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِيَاسِ بْنِ عَفِيفٍ الْكِنْدِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ كُنْتُ امْرَأً تَاجِرًا فَقَدِمْتُ الْحَجَّ فَأَتَيْتُ الْعَبَّاسَ بْنَ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لِأَبْتَاعَ مِنْهُ بَعْضَ التِّجَارَةِ وَكَانَ امْرَأً تَاجِرًا فَوَاللَّهِ إِنَّنِي لَعِنْدَهُ بِمِنًى إِذْ خَرَجَ رَجُلٌ مِنْ خِبَاءٍ قَرِيبٍ مِنْهُ فَنَظَرَ إِلَى الشَّمْسِ فَلَمَّا رَآهَا مَالَتْ يَعْنِي قَامَ يُصَلِّي قَالَ ثُمَّ خَرَجَتْ امْرَأَةٌ مِنْ ذَلِكَ الْخِبَاءِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ ذَلِكَ الرَّجُلُ فَقَامَتْ خَلْفَهُ تُصَلِّي ثُمَّ خَرَجَ غُلَامٌ حِينَ رَاهَقَ الْحُلُمَ مِنْ ذَلِكَ الْخِبَاءِ فَقَامَ مَعَهُ يُصَلِّي قَالَ فَقُلْتُ لِلْعَبَّاسِ مَنْ هَذَا يَا عَبَّاسُ قَالَ هَذَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ابْنُ أَخِي قَالَ فَقُلْتُ مَنْ هَذِهِ الْمَرْأَةُ قَالَ هَذِهِ امْرَأَتُهُ خَدِيجَةُ ابْنَةُ خُوَيْلِدٍ قَالَ قُلْتُ مَنْ هَذَا الْفَتَى قَالَ هَذَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ابْنُ عَمِّهِ قَالَ فَقُلْتُ فَمَا هَذَا الَّذِي يَصْنَعُ قَالَ يُصَلِّي وَهُوَ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ وَلَمْ يَتْبَعْهُ عَلَى أَمْرِهِ إِلَّا امْرَأَتُهُ وَابْنُ عَمِّهِ هَذَا الْفَتَى وَهُوَ يَزْعُمُ أَنَّهُ سَيُفْتَحُ عَلَيْهِ كُنُوزُ كِسْرَى وَقَيْصَرَ قَالَ فَكَانَ عَفِيفٌ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ الْأَشْعَثِ بْنِ قَيْسٍ يَقُولُ وَأَسْلَمَ بَعْدَ ذَلِكَ فَحَسُنَ إِسْلَامُهُ لَوْ كَانَ اللَّهُ رَزَقَنِي الْإِسْلَامَ يَوْمَئِذٍ فَأَكُونُ ثَالِثًا مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ

Bize aýtdy [ubakup] bize [kakamyň] Ibn Yshakdan [kakasy] kakasyndan [Ysmaýyl bin Iýas bin 'Afif Al Kindi] -den [yaahýa bin Abu Asyat] aýtdy; Men söwdagär. Haj zyýaratyny etmäge geldim, soň Al Abbas bin Abdul Muththalibiň ýanyndan haryt satyn almak üçin gitdim, ol hem söwdagärdi. Allaha kasam edýärin, men Minada bolanymda, ondan uzak bolmadyk çadyrdan çykan bir adam bardy, ol güne tarap seredýärdi, gün ýaşanda, adam ýerinden turdy we doga etdi. Soňra bir aýal çadyrdan çykyp, adamyň arkasynda durup, namaza goşuldy. Soňra kämillik ýaşyna ýeten kiçijik bir çaga çadyrdan çykyp, iki adam bilen doga etmäge goşuldy. Şonuň üçin men Al Abbasdan soradym; 'Abbas, ol kim?' Ol jogap berdi. 'Bu, agamyň ogly Muhammet bin Abdullah bin Abdul Muthtalib.' Men ýene soradym. 'Ol aýal kim?' Ol jogap berdi. 'Bu onuň aýaly Hadijah bint khuwalaid'. Men ýene soradym. 'Ol ýigit kim?' Ol jogap berdi. 'Bu daýysynyň ogly Ali bin Abu Talib'. Men ýene soradym. 'Näme edýärler?' Ol jogap berdi. 'Ol doga edýärdi, özüniň pygamberdigini aýtdy we buýruklaryny aýalyndan, daýysynyň ogly ýigitden başga hiç kim ýerine ýetirmedi. Şeýle hem, Patyşa Kisranyň we Imperatoryň hazynalaryny ýeňjekdigini boýun aldy. Soňra 'Affif, ýagny Al Aýs's bin bin Kaisiň ogly aýtdy; we şondan soň yslamy kabul etdi we yslamy gowy boldy- 'Eger şol gün Allah maňa yslam iýmitini beren bolsa, men Ali bin Abu Talib RAdhi Allahu' anhu 'bilen üçünji adam bolardym.