Nabi melemparkan kerikil ke arah pasukan musuh di Hunain seraya menyatakan mereka akan kalah, lalu kekuatan mereka melemah dan mundur

Imam Ahmad : 1679

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ أَبِيهِ الْعَبَّاسِ قَالَ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا مَعَهُ إِلَّا أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَزِمْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ شَهْبَاءَ وَرُبَّمَا قَالَ مَعْمَرٌ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نَعَامَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ وَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ قَالَ الْعَبَّاسُ وَأَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُفُّهَا وَهُوَ لَا يَأْلُو مَا أَسْرَعَ نَحْوَ الْمُشْرِكِينَ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذٌ بِغَرْزِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَبَّاسُ نَادِ يَا أَصْحَابَ السَّمُرَةِ قَالَ وَكُنْتُ رَجُلًا صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلَادِهَا فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ وَأَقْبَلَ الْمُسْلِمُونَ فَاقْتَتَلُوا هُمْ وَالْكُفَّارُ فَنَادَتْ الْأَنْصَارُ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ قَصَّرَتْ الدَّاعُونَ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَنَادَوْا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَالَ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى قَالَ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَمَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلًا وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا حَتَّى هَزَمَهُمْ اللَّهُ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ خَلْفَهُمْ عَلَى بَغْلَتِهِ

Wedi dweud wrthym [Abdurrazzaq] wedi dweud wrthym [Ma'mar] o [Az Zuhri] wedi dweud wrthyf [Katsir bin Abbas bin Abdul Muththalib] gan [ei dad, Al Abbas] wedi dweud; Yr wyf yn dyst i frwydr Hunain gyda Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Gwelais nad oedd y sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam yng nghwmni unrhyw un ac eithrio fi a Abu Sufyan bin Al Harith bin Abdul Muthtalib, felly rydym yn penderfynu parhau i fynd gyda'r sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam a pheidio â gadael iddo. Yr oedd y pryd hyny ar asyn gwyn duaidd — meddai Ma'mar ; gwyn - anrheg gan Farwah bin Nu'amah Al Judzami. Pan gyfarfu'r milwyr Mwslimaidd a'r milwyr anffyddlon, ffodd y Mwslimiaid tra bod Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam yn cyfeirio ei hal mawr at yr anffyddloniaid. Dywedodd Al Abbas; Rwy'n dal yr awenau o Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam's bighal, yr wyf yn ei gynnal fel na fyddai'r ceffyl yn cerdded yn gyflym tuag at y eilunaddolwyr, tra bod Abu Sufyan bin Al Harith cynnal y troedle o Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Yna dywedodd: 'O Abbas, galw y rhai sy'n dilyn Bai'atur Ridlwan'. Rwy'n berson tra uchel, felly codais fy llais yn uchel; 'Ble mae'r ashhab fel samurrah - y person sy'n dilyn Bai'atur Ridlwan -?' Gan Allah, roedd eu hoffter - at Rasulullah shallallah 'alaihi wa sallam - pan glywsant fy llais - yn eu galw - fel yr hoffter y mae mam fuwch yn ei deimlo tuag at ei lloi. Atebasant; 'Deuwn i gyflawni dy alwad, deuwn i gyflawni dy alwad'. Felly daeth y Mwslemiaid, yna torrodd brwydr rhwng y Mwslemiaid a'r anffyddlon. Yr oedd pobl Ansar hefyd - heb eu gadael ar ôl - yn galw allan; 'O yr holl Ansar!' Yna yr alwad yn culhau i Bani Al Harith bin Al Khazraj, maent yn galw; 'O Bani Al Harith bin Al Khazraj'. Edrychodd Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ar y funud uwchben ei hal mawr, fel pe bai'n sefyll arno, gan edrych ar y frwydr oedd yn mynd rhagddi, a dywedodd: 'Dyma beth sy'n digwydd pan fydd brwydr ffyrnig iawn yn mynd ymlaen'. Yna cymerodd lond dwrn o gerrig mân a'u taflu at yr anghredinwyr, yna dywedodd: 'Byddant yn colli, gan Rabba y Ka'ba, byddant yn colli, gan Rabba y Ka'ba'. Parhaodd Al Abbas â'i hanes; Brysiais i weled y rhyfel, a throdd allan fod y rhyfel yn dal yn y cyflwr a welais. Gan Allah, nid oedd dim a wnaeth Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ac eithrio taflu cerrig mân atynt, a gallwn weld eu cryfder yn gwanhau ac yn cilio o'r diwedd nes i Allah eu trechu. Yr wyf yn cadw fy llygaid ar y sallallaahu Proffwyd 'alaihi wasallam a oedd yn erlid y tu ôl iddynt ar ei bighal.