Nabi melemparkan kerikil ke arah pasukan musuh di Hunain seraya menyatakan mereka akan kalah, lalu kekuatan mereka melemah dan mundur
इमाम अहमद : 1679
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي كَثِيرُ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ عَنْ أَبِيهِ الْعَبَّاسِ قَالَ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُنَيْنًا قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا مَعَهُ إِلَّا أَنَا وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَلَزِمْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ نُفَارِقْهُ وَهُوَ عَلَى بَغْلَةٍ شَهْبَاءَ وَرُبَّمَا قَالَ مَعْمَرٌ بَيْضَاءَ أَهْدَاهَا لَهُ فَرْوَةُ بْنُ نَعَامَةَ الْجُذَامِيُّ فَلَمَّا الْتَقَى الْمُسْلِمُونَ وَالْكُفَّارُ وَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ وَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ بَغْلَتَهُ قِبَلَ الْكُفَّارِ قَالَ الْعَبَّاسُ وَأَنَا آخِذٌ بِلِجَامِ بَغْلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَكُفُّهَا وَهُوَ لَا يَأْلُو مَا أَسْرَعَ نَحْوَ الْمُشْرِكِينَ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ الْحَارِثِ آخِذٌ بِغَرْزِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا عَبَّاسُ نَادِ يَا أَصْحَابَ السَّمُرَةِ قَالَ وَكُنْتُ رَجُلًا صَيِّتًا فَقُلْتُ بِأَعْلَى صَوْتِي أَيْنَ أَصْحَابُ السَّمُرَةِ قَالَ فَوَاللَّهِ لَكَأَنَّ عَطْفَتَهُمْ حِينَ سَمِعُوا صَوْتِي عَطْفَةُ الْبَقَرِ عَلَى أَوْلَادِهَا فَقَالُوا يَا لَبَّيْكَ يَا لَبَّيْكَ وَأَقْبَلَ الْمُسْلِمُونَ فَاقْتَتَلُوا هُمْ وَالْكُفَّارُ فَنَادَتْ الْأَنْصَارُ يَقُولُونَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ ثُمَّ قَصَّرَتْ الدَّاعُونَ عَلَى بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ فَنَادَوْا يَا بَنِي الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ قَالَ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى بَغْلَتِهِ كَالْمُتَطَاوِلِ عَلَيْهَا إِلَى قِتَالِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا حِينَ حَمِيَ الْوَطِيسُ قَالَ ثُمَّ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَصَيَاتٍ فَرَمَى بِهِنَّ وُجُوهَ الْكُفَّارِ ثُمَّ قَالَ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ انْهَزَمُوا وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا الْقِتَالُ عَلَى هَيْئَتِهِ فِيمَا أَرَى قَالَ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ رَمَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِحَصَيَاتِهِ فَمَا زِلْتُ أَرَى حَدَّهُمْ كَلِيلًا وَأَمْرَهُمْ مُدْبِرًا حَتَّى هَزَمَهُمْ اللَّهُ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْكُضُ خَلْفَهُمْ عَلَى بَغْلَتِهِ
हे आम्हाला [अब्दुर्रज़्ज़ाक] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मअमर] यांच्याकडून [अज़-जुह़री] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [कथिर बिन अब्बास बिन अब्दुल मुत्तलिब] यांना त्यांच्या वडिलांकडून, [अल-अब्बास] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत हुनैनच्या लढाईत सहभागी झालो होतो. मी पाहिले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत मी आणि अबू सुफ्यान बिन अल-हरिस बिन अब्दुल मुत्तलिब (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांच्याशिवाय इतर कोणीही नव्हते, म्हणून आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याजवळच राहण्याचा आणि त्यांना सोडून न जाण्याचा निर्णय घेतला. त्या वेळी तो काळसर-पांढऱ्या रंगाच्या गाढवावर स्वार होता – मअमर म्हणाले: 'पांढरा' – जो फरावा बिन नुअमाह अल-जुज़ामी यांनी भेट म्हणून दिला होता. जेव्हा मुस्लिम सैन्य आणि अविश्वासू सैन्य एकमेकांना भिडले, तेव्हा मुसलमान पळून गेले, तर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आपला गाढवाचा मार्ग अविश्वासूंकडे वळवला. अल-अब्बास म्हणाले: 'मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या गाढवाची लगाम धरली होती; मी त्याला मागे धरत होतो जेणेकरून ते बहुदेववाद्यांकडे धावत जाणार नाही, तर अबू सुफ्यान बिन अल-हारिथ पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचा लगाम धरत होता.' मग त्यांनी म्हटले: 'अरे अब्बास, बैअत-ए-रिद्वानात सहभागी झालेल्यांना बोलाव.' माझी आवाज खूप मोठी आहे, म्हणून मी जोरात ओरडलो: 'अशहब अस-समुर्राह (ज्यांनी बैअतुर्-रिदवानमध्ये सहभाग घेतला होता) कुठे आहेत?' अल्लाहच्या शपथाने, जेव्हा त्यांनी माझा आवाज ऐकला, तेव्हा त्यांचा (पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याबद्दलचा) प्रेमभाव एका आई गायीच्या आपल्या बछड्यांविषयीच्या प्रेमासारखा होता. त्यांनी उत्तर दिले: "आम्ही तुमच्या आवाहनाला प्रतिसाद देण्यासाठी आलो आहोत, आम्ही तुमच्या आवाहनाला प्रतिसाद देण्यासाठी आलो आहोत." मग मुसलमान आले आणि मुसलमान व अविश्वास्यांमध्ये लढाई सुरू झाली. अन्सारही (मागे राहिले नाहीत) ओरडत होते; "अरे सर्व अन्सारहो!" मग हा आह्वान बानी अल-हरिथ बिन अल-खज़राजपर्यंत मर्यादित झाला, आणि त्यांनी ओरडून म्हटले; "अरे बानी अल-हरिथ बिन अल-खज़राजहो." अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आपल्या सवारीवरून खाली पाहू लागले, जणू ते घोड्यावर उभे राहून लढाईचे दृश्य न्याहाळत होते, आणि म्हणाले: "लढाई जेव्हा तिच्या सर्वोच्च तीव्रतेवर असते तेव्हा असेच घडते." मग त्यांनी एक मुट्ठी खडे उचलून अविश्वास्यांवर फेकले आणि म्हणाले: "काबाच्या प्रभूने ते पराभूत होतील, काबाच्या प्रभूने ते पराभूत होतील." अल-अब्बास यांनी आपले वर्णन पुढे सुरू ठेवले: मी लवकर लवकर लढाईकडे पाहण्यासाठी धावलो, आणि लढाई अजूनही मी पाहिलेल्या अवस्थेतच होती. अल्लाहच्या शपथाने, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी फक्त त्या खडूंच्या तुकड्यांना त्यांच्या दिशेने फेकले, आणि मी त्यांची ताकद कमी होत गेलेली पाहिली, जोपर्यंत ते शेवटी मागे हटले आणि अल्लाहने त्यांना पराभूत केले. मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना त्यांच्या बघलवर बसून पाठलाग करताना पाहत होतो."