इमाम अहमद : 1677

حَدَّثَنَا يَزِيدُ هَوَ ابْنُ هَارُونَ أَنْبَأَنَا إِسْمَاعِيلُ يَعْنِي ابْنَ أَبِي خَالِدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ قُرَيْشًا إِذَا لَقِيَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا لَقُوهُمْ بِبِشْرٍ حَسَنٍ وَإِذَا لَقُونَا لَقُونَا بِوُجُوهٍ لَا نَعْرِفُهَا قَالَ فَغَضِبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَضَبًا شَدِيدًا وَقَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يَدْخُلُ قَلْبَ رَجُلٍ الْإِيمَانُ حَتَّى يُحِبَّكُمْ لِلَّهِ وَلِرَسُولِهِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ دَخَلَ الْعَبَّاسُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّا لَنَخْرُجُ فَنَرَى قُرَيْشًا تَحَدَّثُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

आम्हाला [यझीद], म्हणजेच इब्न हारून यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [इस्माईल], म्हणजेच इब्न अबू खालिद यांच्याकडून, [यझीद बिन अबू ज़ियाद] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला बिन अल-हारीथ] यांच्याकडून, [अल-अब्बास बिन अब्दुल मुत्तलिब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना म्हटले: "हे पैगंबर, जेव्हा कुरैश एकमेकांना भेटतात, तेव्हा ते नेहमी हसतात आणि आनंददायी दिसतात. पण जेव्हा ते आम्हाला भेटतात, तेव्हा ते असा चेहरा करतात जो आम्हाला समजत नाही." अल-'अब्बास म्हणाले: "तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) खूप रागावले आणि म्हणाले: 'ज्याच्या हातात माझी आत्मा आहे, त्याची शपथ, जोपर्यंत एखादा व्यक्ती अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबरासाठी तुमच्यावर प्रेम करणार नाही, तोपर्यंत त्याच्या हृदयात ईमान प्रवेश करणार नाही.'" हे आम्हाला [जरीर] यांनी [याझीद बिन अबू ज़ियाद] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुल्ला बिन अल-हारीथ] यांच्याकडून, त्यांनी [अब्दुल्मुथल्लिब बिन रबियाह] यांच्याकडून सांगितले की; [अल-अब्बास] पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेले आणि म्हणाले: "जेव्हा आम्ही बाहेर निघालो, तेव्हा आम्ही कुरैश लोकांना एकमेकांशी बोलताना पाहिले…" मग त्यांनी ती हदीस सांगितली.