Imam Ahmad : 1653
حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ فَهْمٍ قَالَ وَأَظُنُّهُ يُسَمَّى مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ وَأَظُنُّهُ حِجَازِيًّا أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ يُحَدِّثُ ابْنَ الزُّبَيْرِ وَقَدْ نُحِرَتْ لِلْقَوْمِ جَزُورٌ أَوْ بَعِيرٌ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْقَوْمُ يُلْقُونَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّحْمَ يَقُولُ أَطْيَبُ اللَّحْمِ لَحْمُ الظَّهْرِ
Ti tene na e [Yahya] ti tene na e [Mis’ar] ti tene na mbi mbeni cheik ti Fahm, Mis’ar afa nda ni; Mo pensé so iri ti lo ayeke [Muhammad bin Abdurrahman], na mo pensé so lo londo na Hijjaz, so lo mä [Abdullah bin Ja’far] atene na Ibn Zubair so a mû mbeni ngasangbaga wala mbeni chameau na sandaga ndali ti mbeni mara ti tene a fâ lo, na lo mä Watokua ti Nzapa (so siriri ti Nzapa aduti na ndo ti lo) atene: ‘Nzoni nyama ni ayeke mbage ti peko’.