Imam Ahmad : 1622

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادٍ عَنْ أَبِيهِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ أَتَى الْحَارِثُ بْنُ خَزَمَةَ بِهَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ بَرَاءَةَ { لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ } إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَنْ مَعَكَ عَلَى هَذَا قَالَ لَا أَدْرِي وَاللَّهِ إِلَّا أَنِّي أَشْهَدُ لَسَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَعَيْتُهَا وَحَفِظْتُهَا فَقَالَ عُمَرُ وَأَنَا أَشْهَدُ لَسَمِعْتُهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَوْ كَانَتْ ثَلَاثَ آيَاتٍ لَجَعَلْتُهَا سُورَةً عَلَى حِدَةٍ فَانْظُرُوا سُورَةً مِنْ الْقُرْآنِ فَضَعُوهَا فِيهَا فَوَضَعْتُهَا فِي آخِرِ بَرَاءَةَ

Na taʻu mai e [Ali bin Bahr] ia i matou [Muhammad bin Salamah] mai ia [Muhammad bin Ishaq] mai ia [Yahya bin 'Abbad] mai ia [lona tama, 'Abbad bin Abdullah bin Zubair] fai mai; [Al Harts bin Khazmah] na sau ia Umar bin Al Khattab ma fuaiupu mulimuli e lua o le Surat al-Bara`ah; -E moni, ua sau ia te outou se Avefeau mai ia te outou - Ona fesili lea o Umar; 'O ai ea lau molimau i lenei mea?' na ia tali atu ai; 'Ou te le iloa, i le suafa o Allah! Ae ou te tauto atu na ou faalogo i ai mai le Avefeau a Allah, ia faamanuia o ia e Allah ma ia foai atu ia te ia le filemu, ma na ou malamalama i ai ma taulotoina'. Ona fai atu lea o [Umar]; 'Ou te molimau atu foi na ou faalogo saʻo mai le Avefeau a Allah, ia faamanuia o ia e Allah ma ia foai atu ia te ia le filemu'. Ona ia fai mai lea; 'Afai e tolu le aofai o fuaiupu, semanu ou te faia o se sura ese. Ia saili se tasi o surah o le Qur'an - lea e ogatasi ma lea - ma tuu uma i totonu. O lea na ou tuuina ai i le faaiuga o le Surat al-Bara`ah.