Imam Ahmad : 1614
حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ قَيْسِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ قَاضِي الْمِصْرَيْنِ وَهُوَ شُرَيْحٌ وَالْمِصْرَانِ الْبَصْرَةُ وَالْكُوفَةُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَيَدْعُو بِصَاحِبِ الدَّيْنِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيُقِيمُهُ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيَقُولُ أَيْ عَبْدِي فِيمَ أَذْهَبْتَ مَالَ النَّاسِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدْ عَلِمْتَ أَنِّي لَمْ أُفْسِدْهُ إِنَّمَا ذَهَبَ فِي غَرَقٍ أَوْ حَرَقٍ أَوْ سَرِقَةٍ أَوْ وَضِيعَةٍ فَيَدْعُو اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِشَيْءٍ فَيَضَعُهُ فِي مِيزَانِهِ فَتَرْجَحُ حَسَنَاتُهُ
Na faamatala mai ia i matou [Yazid] e faapea [Sadaqah bin Musa] na faamatala mai ia i matou mai ia [Abu 'Imran Al Jauni] mai ia [Qais bin Zaid] mai [se faamasino i aai e lua, o Basrah ma Kufa] mai ia [Abdurrahman bin Abu Bakr] e faapea: Na fetalai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah): 'E moni, o le a valaauina e Allah, le Silisili Ese, le tagata aitalafu i le Aso o le Toetu ma tuu o ia i Ona luma. Ona Ia fesili mai lea: 'O la'u auauna e, o fea na e leiloa ai le tamaoaiga o se tagata?' O le a fai mai le auauna: 'O lo'u Alii e, ua e silafia ou te le'i tuulafoaiina. Ae, na leiloa ona o le malemo, mu, gaoi po o le leiloa.' Ona valaauina lea e Allah se mea - o le aitalafu -, Ona tuu lea e Allah i luga o le fua, ma ua iloa ai o ana galuega lelei na mamafa.'