Imam Ahmad : 1610

حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَيْعًا أَمْ عَطِيَّةً أَوْ قَالَ أَمْ هَدِيَّةً قَالَ لَا بَلْ بَيْعٌ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ وَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوَادِ الْبَطْنِ أَنْ يُشْوَى قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنْ الثَّلَاثِينَ وَالْمِائَةِ إِلَّا قَدْ حَزَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهَا إِيَّاهُ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَ لَهُ قَالَ وَجَعَلَ مِنْهَا قَصْعَتَيْنِ قَالَ فَأَكَلْنَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ فَجَعَلْنَاهُ عَلَى الْبَعِيرِ أَوْ كَمَا قَالَ

[عارم] اسان کي [معتمر بن سليمان] پنهنجي پيءُ کان، [ابو عثمان] کان، [عبدالرحمن بن ابي بڪر] کان بيان ڪيو آهي ته: اسان رسول الله ﷺ سان گڏ هئاسين ۽ اسان هڪ سو ٽيهه ماڻهو هئاسين. رسول الله ﷺ اسان کان پڇيو: ڇا توهان مان ڪنهن وٽ کاڌو آهي؟ هڪ شخص وٽ هڪ صاع کاڌو يا ان جهڙي ڪا شيءِ هئي، ۽ پوءِ ان مان آٽو ٺاهيو ويو. پوءِ هڪ ڊگهو، پراگنده وارن وارو مشرڪ ڪجهه ٻڪريون کڻي آيو. رسول الله ﷺ پڇيو: 'ڇا هي واپار آهي يا تحفو؟' يا هن چيو: 'يا تحفو؟' ان شخص جواب ڏنو: 'نه، هي واپار آهي.' پوءِ هن هڪ ٻڪري خريد ڪئي ۽ ان کي پچايو. رسول الله ﷺ حڪم ڏنو ته ان جو دل ڀُونيو وڃي. عبدالرحمان چيو: الله جو قسم! "هن کان سواءِ هڪ سؤ ٽيهه ماڻهن مان ڪنهن به کيس ٻڪري جي دل جو ٽڪرو نه ڏنو. جيڪي موجود هئا انهن لاءِ هن اهو کيس ڏنو، ۽ جيڪڏهن هو موجود نه هو ته هن ان کي پنهنجي لاءِ رکيو، پوءِ هن دل ۽ اٽي جا ٽڪرا ٻن ٿانون ۾ وجهي ڇڏيا، اسان سڀني کاڌو جيستائين اسان پيٽ ڀري نه ويا ۽ اڃا ڪجهه بچيو. پوءِ اسان باقي کاڌو پنهنجي سواري تي رکيو." يا ساڳئي تلفظ سان، مثال طور.