इमाम अहमद : 1610

حَدَّثَنَا عَارِمٌ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثِينَ وَمِائَةً فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مَعَ أَحَدٍ مِنْكُمْ طَعَامٌ فَإِذَا مَعَ رَجُلٍ صَاعٌ مِنْ طَعَامٍ أَوْ نَحْوُهُ فَعُجِنَ ثُمَّ جَاءَ رَجُلٌ مُشْرِكٌ مُشْعَانٌّ طَوِيلٌ بِغَنَمٍ يَسُوقُهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَيْعًا أَمْ عَطِيَّةً أَوْ قَالَ أَمْ هَدِيَّةً قَالَ لَا بَلْ بَيْعٌ فَاشْتَرَى مِنْهُ شَاةً فَصُنِعَتْ وَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَوَادِ الْبَطْنِ أَنْ يُشْوَى قَالَ وَايْمُ اللَّهِ مَا مِنْ الثَّلَاثِينَ وَالْمِائَةِ إِلَّا قَدْ حَزَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُزَّةً مِنْ سَوَادِ بَطْنِهَا إِنْ كَانَ شَاهِدًا أَعْطَاهَا إِيَّاهُ وَإِنْ كَانَ غَائِبًا خَبَأَ لَهُ قَالَ وَجَعَلَ مِنْهَا قَصْعَتَيْنِ قَالَ فَأَكَلْنَا أَجْمَعُونَ وَشَبِعْنَا وَفَضَلَ فِي الْقَصْعَتَيْنِ فَجَعَلْنَاهُ عَلَى الْبَعِيرِ أَوْ كَمَا قَالَ

हे आम्हाला ['अरिम] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मु'अतमिр बिन सुलैमान] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, [अबू उथ्मान] यांच्याकडून, [अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्र] यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी म्हटले: आम्ही एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत होतो, आणि त्या वेळी आमची संख्या एकशे तीस होती. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आम्हाला विचारले: 'तुमच्यापैकी कोणी अन्न आणले आहे का?' असे आढळले की एका माणसाकडे एक शा' अन्न किंवा त्यासारखे काही होते, आणि ते अन्न पीठात मिसळले गेले. तेव्हा एक उंच, विस्कळीत बहुदेववादी काही बकऱ्या घेऊन आला. त्यामुळे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: 'हे विक्रीसाठी आहे की भेट म्हणून?' किंवा त्यांनी विचारले: 'किंवा भेटवस्तू?' त्या माणसाने उत्तर दिले: 'नाही, हे विक्रीसाठी आहे.' मग त्यांनी त्या बकऱ्यांपैकी एक विकत घेतली आणि ती शिजवली गेली. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी बोकड्याचे हृदय भाजण्याचे आदेश दिले. अब्दुर-रहमान म्हणाले: "अल्लाहची शपथ! त्या शंभर तीस लोकांपैकी एकही असा नव्हता ज्याला त्याने त्या बोकड्याच्या हृदयाचा तुकडा दिला नाही." त्यांनी उपस्थित लोकांना ते दिले, आणि जे अनुपस्थित होते त्यांच्यासाठी ते जपून ठेवले; मग त्यांनी हृदयाचे तुकडे आणि पीठ दोन ताटांवर ठेवले, आणि आम्ही सर्वजण तृप्त होईपर्यंत खाल्ले, तरीही काही शिल्लक राहिले. मग आम्ही उरलेले अन्न आमच्या वाहनांवर ठेवले." किंवा तत्सम शब्दांत.