इमाम अहमद : 1605

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي أَبَانُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ رَابِّهِ رَجُلٍ مِنْ قَوْمِهِ كَانَ خَلَفَ عَلَى أُمِّهِ بَعْدَ أَبِيهِ كَانَ شَهِدَ طَاعُونَ عَمَوَاسَ قَالَ لَمَّا اشْتَعَلَ الْوَجَعُ قَامَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ فِي النَّاسِ خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الْوَجَعَ رَحْمَةُ رَبِّكُمْ وَدَعْوَةُ نَبِيِّكُمْ وَمَوْتُ الصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ وَإِنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ يَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَقْسِمَ لَهُ مِنْهُ حَظَّهُ قَالَ فَطُعِنَ فَمَاتَ رَحِمَهُ اللَّهُ وَاسْتُخْلِفَ عَلَى النَّاسِ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَقَامَ خَطِيبًا بَعْدَهُ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الْوَجَعَ رَحْمَةُ رَبِّكُمْ وَدَعْوَةُ نَبِيِّكُمْ وَمَوْتُ الصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ وَإِنَّ مُعَاذًا يَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَقْسِمَ لِآلِ مُعَاذٍ مِنْهُ حَظَّهُ قَالَ فَطُعِنَ ابْنُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُعَاذٍ فَمَاتَ ثُمَّ قَامَ فَدَعَا رَبَّهُ لِنَفْسِهِ فَطُعِنَ فِي رَاحَتِهِ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَنْظُرُ إِلَيْهَا ثُمَّ يُقَبِّلُ ظَهْرَ كَفِّهِ ثُمَّ يَقُولُ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي بِمَا فِيكِ شَيْئًا مِنْ الدُّنْيَا فَلَمَّا مَاتَ اسْتُخْلِفَ عَلَى النَّاسِ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ فَقَامَ فِينَا خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ هَذَا الْوَجَعَ إِذَا وَقَعَ فَإِنَّمَا يَشْتَعِلُ اشْتِعَالَ النَّارِ فَتَجَبَّلُوا مِنْهُ فِي الْجِبَالِ قَالَ فَقَالَ لَهُ أَبُو وَاثِلَةَ الْهُذَلِيُّ كَذَبْتَ وَاللَّهِ لَقَدْ صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتَ شَرٌّ مِنْ حِمَارِي هَذَا قَالَ وَاللَّهِ مَا أَرُدُّ عَلَيْكَ مَا تَقُولُ وَايْمُ اللَّهِ لَا نُقِيمُ عَلَيْهِ ثُمَّ خَرَجَ وَخَرَجَ النَّاسُ فَتَفَرَّقُوا عَنْهُ وَدَفَعَهُ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ مِنْ رَأْيِ عَمْرٍو فَوَاللَّهِ مَا كَرِهَهُ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ عَبْد اللَّهِ بْن أَحْمَد بْن حَنْبَلٍ أَبَانُ بْنُ صَالِحٍ جَدُّ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ مُشْكُدَانَةَ

हे आम्हाला [याकूब] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [माझ्या वडिलांकडून], [मुहम्मद बिन इशाक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [अबान बिन शालीह] यांनी सांगितले, [शहर बिन हौशाब अल-अस'आरी] यांच्याकडून त्याच्या आईच्या नवऱ्याकडून, जो त्याच्या वंशातील एक माणूस होता आणि ज्याने वडिलांच्या मृत्यूनंतर त्याच्या आईशी विवाह केला होता; तो प्रचंड कुष्ठरोग साथीच्या प्रादुर्भावाचे साक्षीदार असलेल्या लोकांपैकी होता, आणि त्याने सांगितले: जेव्हा प्लेग पसरला, तेव्हा [अबू उबैदा बिन जार्राह] लोकांसमोर उपदेश देण्यासाठी उभे राहिले आणि म्हणाले; "अरे लोकांनो! खरोखरच, हा रोग तुमच्या प्रभूची कृपा, तुमच्या पैगंबरांची प्रार्थना आणि तुमच्या आधीच्या صالح लोकांच्या मृत्यूचे कारण आहे. आणि खरोखरच, अबू उबैदाने त्या कृपेचा एक वाटा मिळो म्हणून अल्लाहकडे प्रार्थना केली." मग त्याला कुष्ठरोग झाला आणि तो इहलोकी निधन पावला – अल्लाह त्याच्यावर दया करो – त्यानंतर [मुआध बिन जबल] यांनी लोकांचे नेतृत्व स्वीकारले, आणि अबू उबैदा यांच्या निधनानंतर त्यांनी उपदेश देण्यासाठी उभे राहिले: "हे लोकांनो, हा रोग तुमच्या प्रभूची दया, तुमच्या पैगंबरांची प्रार्थना आणि तुमच्यापूर्वीच्या धर्मनिष्ठ लोकांच्या मृत्यूचे कारण आहे. आणि खरोखरच, मुआधने अल्लाहकडे प्रार्थना केली की मुआधच्या कुटुंबालाही त्या दयेचा वाटा मिळावा." मग त्याचा मुलगा अब्दुर्रहमान बिन मुआध याला कुष्ठरोग झाला आणि तो मरण पावला. त्यानेही स्वतःसाठी आपल्या प्रभूला प्रार्थना केली, आणि अखेरीस त्याच्या हाताच्या तळव्यावरही कुष्ठरोग झाला. खरंच, मी त्याला ती कुष्ठरोग पाहताना पाहिलं, मग तो आपल्या हाताच्या मागच्या बाजूला चुंबन देत म्हणाला; "मला तुझी इच्छा नाही, आणि मी तुझ्यावर जगाच्या अलंकारांना ठेवू इच्छित नाही." जेव्हा तो निधन पावला, तेव्हा 'अमरु बिन अल-आश' यांनी लोकांचे नेतृत्व सांभाळले. मग तो उभा राहिला आणि आमच्यासमोर एक प्रवचन दिले: "अहो लोकांनो! खरोखरच, जर ही साथ (कोणत्याही भूमीवर) आली, तर ती जळत्या आगीसारखी तीव्रपणे सर्व काही भस्म करून टाकेल, म्हणून पर्वतांकडे पळून जा." पण अबू वत्सीलाह अल-हुदज़ाली यांनी त्याला म्हटले: "अल्लाहच्या शपथाने, तू खोटं बोललास; मी अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत होतो, आणि तू माझ्या या गाढवापेक्षा वाईट आहेस." 'अमरु म्हणाला: "अल्लाहच्या शपथाने, मी तुमच्या शब्दांसाठी प्रत्युत्तर देणार नाही; अल्लाहच्या शपथाने, मी त्यांच्यावर तुमच्याविरुद्ध कायदेशीर कारवाई करणार नाही." मग तो बाहेर गेला, आणि लोक त्याच्यापासून विखुरले, तेव्हा अल्लाहने त्यांच्यावरची प्लेग दूर केली. जेव्हा 'अमरूचे विधान उमर इब्न अल-खत्ताब यांच्यापर्यंत पोहोचले, तेव्हा अल्लाहची शपथ, त्यांनी त्याच्यावर कोणताही दोषारोप केला नाही." अबू अब्दुल्ला, अब्दुर्रहमान इब्न अहमद इब्न हनबल म्हणाले: "अबान इब्न शालीह हे अब्दुर्रहमान अल-मुसिकुदानाह यांचे आजोबा होते."