Imam Ahmad : 1534

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ الْخَنْدَقِ وَرَجُلٌ يَتَتَرَّسُ جَعَلَ يَقُولُ بِالتُّرْسِ هَكَذَا فَوَضَعَهُ فَوْقَ أَنْفِهِ ثُمَّ يَقُولُ هَكَذَا يُسَفِّلُهُ بَعْدُ قَالَ فَأَهْوَيْتُ إِلَى كِنَانَتِي فَأَخْرَجْتُ مِنْهَا سَهْمًا مُدَمًّا فَوَضَعْتُهُ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ فَلَمَّا قَالَ هَكَذَا يُسَفِّلُ التُّرْسَ رَمَيْتُ فَمَا نَسِيتُ وَقْعَ الْقِدْحِ عَلَى كَذَا وَكَذَا مِنْ التُّرْسِ قَالَ وَسَقَطَ فَقَالَ بِرِجْلِهِ فَضَحِكَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْسِبُهُ قَالَ حَتَّى بَدَتْ نَوَاجِذُهُ قَالَ قُلْتُ لِمَ قَالَ لِفِعْلِ الرَّجُلِ

ነጊሩና ኣሎ [ራውሕ] ነጊሩና ኣሎ [ኢብን ዓን] ካብ [መሓመድ ቢን ኣል ኣስዋድ] ካብ [ኣሚር ቢን ሳዓድ] ካብ [ኣቡኡ] ኢሉ፤ 'ኣብ ግዜ ውግእ ካንዳቕ፡ ሓደ ሰብኣይ -ጸላኢ- ብዋልታኡ ዝሽፍን ነይሩ፡ ዋልታኡ ከም ሒዙ፡ ዋልታኡ ኣብ ኣፍንጭኡ እናኣንበረ -ጸርፊ- ኢሉ፡ ድሕሪኡ -ጸርፊ- ከምዚ ኢሉ፡ ዋልታኡ ኣቐሚጡ። ስለዚ ፍላጻይ ቁልቁለት ወሲደ ድሕሪኡ ነቲ ብደም ዝተሸፈነ ፍላጻ ኣውጺአዮ፣ ድሕሪኡ ኣብ ማእከል ቀስቲ ኣእተኽዎ። እዚ ምስ በለ ዋልታኡ ኣውሪዱ ብኡ ንብኡ ኣቕኒዐዮ። እቲ ፍላጻ ነዚን ነቲን ክፋል ናይቲ ዋልታ ከም ዝሃረመ፡ ድሕሪኡ እቲ ሰብኣይ ከም ዝወደቐ ኣይርስዕን'የ'። ሳዓድ ብእግሩ ኣርእዩ። ስለዚ ናቢዩላህ ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ሰሓቐ። - ሳዕድ ዝበለ መሲሉኒ፤ 'ክሳብ ሞላሩ ዝረአ'።- ራውህ ሓተተ፤ 'ንምንታይ እዩ ይስሕቕ ዘሎ?' ኢብን ዓን ድማ ከምዚ ኢሉ መለሰ፤ 'ኣካይዳ ሳዕድ ስለዝረኣየ'።