Memberi sesuatu sementara tidak memberi fulan sedikitpun padahal dia adalah seorang mukmin

Imam Ahmad : 1495

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ أَتَاهُ رَهْطٌ فَسَأَلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ إِلَّا رَجُلًا مِنْهُمْ قَالَ سَعْدٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطَيْتَهُمْ وَتَرَكْتَ فُلَانًا فَوَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَاهُ مُؤْمِنًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مُسْلِمًا فَرَدَّ عَلَيْهِ سَعْدٌ ذَلِكَ ثَلَاثًا مُؤْمِنًا وَرَدَّ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ مُسْلِمًا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الثَّالِثَةِ وَاللَّهِ إِنِّي لَأُعْطِي الرَّجُلَ الْعَطَاءَ لَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْهُ خَوْفًا أَنْ يَكُبَّهُ اللَّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِي النَّارِ قَالَ قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ لَقِيتُ سُفْيَانَ بِمَكَّةَ فَأَوَّلُ مَنْ سَأَلَنِي عَنْهُ قَالَ كَيْفَ شُجَاعٌ يَعْنِي أَبَا بَدْرٍ

اسان کي [يزيد] ٻڌايو آهي ته اسان کي [ابن ابو دزعيب] [عز زهريءَ] کان [عامر بن سعد بن مالڪ] کان [پنهنجي پيءُ] رسول الله صلي الله عليه وسلم کان ٻڌايو آهي ته ڪيترائي ماڻهو هن سان مليا ۽ ڪجهه گهريو، پوءِ هن انهن کي ڏنو، سواءِ انهن مان هڪ جي. پوءِ سعد پڇيو ته: 'يا رسول الله صلي الله عليه وسلم، توهان انهن کي ڏنو آهي پر توهان ڪنهن کي پوئتي ڇڏيو آهي. الله جو قسم، مان واقعي ان کي مومن طور ڏسان ٿو'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو: 'يا مسلمان؟' سعد ٽي ڀيرا لفظ ورجايا؛ 'مومن،' ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي جواب ڏنو؛ 'يا مسلمان؟' پوءِ هن ٽيون ڀيرو چيو؛ 'الله جو قسم، مان ڪنهن کي ڪجهه ڏيان ٿو، پر ٻيو مون کي وڌيڪ پسند آهي، ڊپ کان ته الله ان کي منهن ڀر دوزخ ۾ اڇلائي ڇڏيندو'. ابو نعيم چيو؛ 'مان سفيان سان مڪي ۾ مليو هوس، ۽ پهريون ماڻهو جنهن کان هن پڇيو، اهو هو، هن چيو؛ 'تون ڪيئن آهين - سيوجا' يعني ابن بدر'.