Imam Ahmad : 1492

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ كُنْتُ إِذَا رَكَعْتُ وَضَعْتُ يَدَيَّ بَيْنَ رُكْبَتَيَّ قَالَ فَرَآنِي أَبِي سَعْدُ بْنُ مَالِكٍ فَنَهَانِي وَقَالَ إِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ فَنُهِينَا عَنْهُ

[واقعي] اسان کي [ابن ابو خالد] [زبير بن عدي] ۽ [مصعب بن سعد] کان روايت ڪئي آهي ته: 'جڏهن مان رڪوع ڪندو آهيان، تڏهن پنهنجا ٻئي هٿ پنهنجن ٻنهي گوڏن جي وچ ۾ رکندو آهيان. پوءِ منهنجي پيءُ [سعد بن مالڪ] مون کي ڏٺو ۽ مون کي منع ڪيو ۽ چيو ته: 'اسين اهو ڪندا هئاسين تڏهن اسان کي منع ڪيو ويندو هو'.