इमाम अहमद : 1484
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ أُنْزِلَتْ فِي أَبِي أَرْبَعُ آيَاتٍ قَالَ قَالَ أَبِي أَصَبْتُ سَيْفًا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ قَالَ ضَعْهُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ نَفِّلْنِيهِ أُجْعَلْ كَمَنْ لَا غَنَاءَ لَهُ قَالَ ضَعْهُ مِنْ حَيْثُ أَخَذْتَهُ فَنَزَلَتْ يَسْأَلُونَكَ الْأَنْفَالَ قَالَ وَهِيَ فِي قِرَاءَةِ ابْنِ مَسْعُودٍ كَذَلِكَ { قُلْ الْأَنْفَالُ } وَقَالَتْ أُمِّي أَلَيْسَ اللَّهُ يَأْمُرُكَ بِصِلَةِ الرَّحِمِ وَبِرِّ الْوَالِدَيْنِ وَاللَّهِ لَا آكُلُ طَعَامًا وَلَا أَشْرَبُ شَرَابًا حَتَّى تَكْفُرَ بِمُحَمَّدٍ فَكَانَتْ لَا تَأْكُلُ حَتَّى يَشْجُرُوا فَمَهَا بِعَصًا فَيَصُبُّوا فِيهِ الشَّرَابَ قَالَ شُعْبَةُ وَأُرَاهُ قَالَ وَالطَّعَامَ فَأُنْزِلَتْ { وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَقَرَأَ حَتَّى بَلَغَ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ } وَدَخَلَ عَلَيَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا مَرِيضٌ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُوصِي بِمَالِي كُلِّهِ فَنَهَانِي قُلْتُ النِّصْفُ قَالَ لَا قُلْتُ الثُّلُثُ فَسَكَتَ فَأَخَذَ النَّاسُ بِهِ وَصَنَعَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ طَعَامًا فَأَكَلُوا وَشَرِبُوا وَانْتَشَوْا مِنْ الْخَمْرِ وَذَاكَ قَبْلَ أَنْ تُحَرَّمَ فَاجْتَمَعْنَا عِنْدَهُ فَتَفَاخَرُوا وَقَالَتْ الْأَنْصَارُ الْأَنْصَارُ خَيْرٌ وَقَالَتْ الْمُهَاجِرُونَ الْمُهَاجِرُونَ خَيْرٌ فَأَهْوَى لَهُ رَجُلٌ بِلَحْيَيْ جَزُورٍ فَفَزَرَ أَنْفَهُ فَكَانَ أَنْفُ سَعْدٍ مَفْزُورًا فَنَزَلَتْ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ إِلَى قَوْلِهِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ }
हे आम्हाला [यह्या बिन सईद] यांनी [शुबाह] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [सिमाक बिन हारब] यांनी [मुश'अब बिन सा'द] यांच्याकडून सांगितले, असे म्हटले: चार आयत माझ्या वडिलांना अवतरित झाल्या. [माझ्या वडिलांनी] सांगितले: "मला एक तलवार मिळाली, मग मी म्हणालो: 'हे अल्लाहचे प्रेषित, मला ती तलवार द्या?' पण त्यांनी सांगितले: 'ती खाली ठेव!' म्हणून मी म्हणालो: 'हे अल्लाहचे प्रेषित, ती मला द्या; मी त्या तलवारीची गरज असलेल्यांपैकी नाही का?'" त्याने पुन्हा सांगितले: 'ती जिथून घेतली आहे तिथेच परत ठेव!' मग हा आयत अवतरित झाला: (ते तुला लूटबद्दल विचारतात.) इब्न मसऊद यांचे वाचनही तसेच आहे. (सांग: 'लूटबद्दल…'.) आणि माझ्या आईने म्हटले: "अल्लाहाने तुला कुटुंबाचे नाते टिकवण्याचे आणि आई-वडिलांबद्दल दयाळूपणा दाखवण्याचे आदेश दिलेले नाहीत का? अल्लाहाची शपथ, मी तोपर्यंत अन्नही खाणार नाही आणि पाणीही पिणार नाही, जोपर्यंत तू मुहम्मदचा त्याग करत नाहीस." मग तिने अन्न खाण्यास नकार दिला, तोपर्यंत त्यांनी काठीने तोंड उघडून जबरदस्तीने अन्न घातले, आणि शेवटी त्यांनी तिच्या तोंडात पाणी ओतले. -सुबाह म्हणाले: मला वाटते त्यांनी सांगितले: "अन्न."- मग हा आयत अवतरित झाला: (आणि आम्ही मनुष्याला आपल्या पालकांबद्दल [चांगले वागायला] आज्ञा केली आहे; त्याची आई त्याला कमकुवततेवर कमकुवतपणा सहन करून गर्भ धारण करते,) आयतपर्यंत: (…मग मी तुम्हाला तुम्ही जे केले त्याची माहिती देईन.) पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला आजारी असताना भेट दिली. मग मी म्हटले: "अल्लाहच्या प्रेषिता, मी माझे सर्व संपत्ती वसीयत करू का?" त्यांनी मला मनाई केली. मी पुन्हा विचारले: "अर्धे?" त्यांनी उत्तर दिले: "नाही." मी पुन्हा विचारले: "एक तृतीयांश?" ते शांत राहिले, त्यामुळे लोकांनी तो निर्णय स्वीकारला. एका अंसारीने काही अन्न बनवले; त्यांनी ते खाल्ले आणि प्याले, तोपर्यंत ते वाईनमुळे मद्यधुंद झाले, आणि त्या वेळी वाईनवर बंदी अजून घातली गेली नव्हती. मग आम्ही त्याच्या भोवती जमलो आणि त्यांनी गर्व दाखवायला सुरुवात केली. अंसार म्हणाले, 'अंसार सर्वोत्तम आहेत.' मुहाजिर म्हणाले, 'मुहाजिर सर्वोत्तम आहेत.' मग एका माणसाने सा'द यांच्यावर उंटाच्या हाड्याने हल्ला करून त्यांचा नाक फोडला, त्यामुळे सा'द यांचा नाक फुटला, आणि हा आयत अवतरित झाला: 'हे विश्वास ठेवणाऱ्यांनो, खरोखरच (पिवणे) मद्य, जुगार…' ते 'म्हणून अशा कृत्यांपासून परावृत्त व्हा.' या आयातापर्यंत.