Imam Ahmad : 1449
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْعَيْزَارِ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ سَعْدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ عَجِبْتُ لِلْمُسْلِمِ إِذَا أَصَابَهُ خَيْرٌ حَمِدَ اللَّهَ وَشَكَرَ وَإِذَا أَصَابَتْهُ مُصِيبَةٌ احْتَسَبَ وَصَبَرَ الْمُسْلِمُ يُؤْجَرُ فِي كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى فِي اللُّقْمَةِ يَرْفَعُهَا إِلَى فِيهِ
Na taʻu mai e [Muhammad bin Ja'far] ia i matou [Shu'bah] mai ia [Abu Ishaq] mai ia [Al 'Aizar] mai ia [Umar bin Sa'd] mai [lona tama] mai le Perofeta o sallallaahu alaihi wasallam, na ia fai mai: 'Ou te faamemelo i se tagata Musalimi, a oo ia te ia le manuia, e vivii atu i lona Alii ma faafetai, ma a oo ia te ia le malaia, e faamoemoe i le taui mai lona Alii ma onosai. O le a tauia se tagata Musalimi mo mea uma, e oo lava i le fasi meaai na te tuuina i lona gutu.'