Imam Ahmad : 1436
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ شَكَا أَهْلُ الْكُوفَةِ سَعْدًا إِلَى عُمَرَ فَقَالُوا لَا يُحْسِنُ يُصَلِّي قَالَ فَسَأَلَهُ عُمَرُ فَقَالَ إِنِّي أُصَلِّي بِهِمْ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْكُدُ فِي الْأُولَيَيْنِ وَأَحْذِفُ فِي الْأُخْرَيَيْنِ قَالَ ذَلِكَ الظَّنُّ بِكَ يَا أَبَا إِسْحَاقَ
Esan digu [Abdurrazzaq] [Sufyan] [Abdul Malik bin 'Umair] [Jabir bin Samurah]-tik [Jabir bin Samurah]-tik [Sufyan] esan digunez; Kufako jendea Sa'd-i buruz kexatu zen Umarri, esan zuten; 'Ez da ona bere otoitzetan'. Orduan Umarrek galdetu zion, beraz [Sa'dek] erantzun zion; 'Alaren Mezulari sallallaahu 'alaihi wasallam otoitz gisa eramaten ditut, lehenengo biak -raka'at- luzatzen ditut eta azken biak -raka'at-' argitzen ditut. Umarrek esan zuen; «Horixe pentsatu nuen. O Abu Ishaq'