Revert to Islam, click here
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Imam Ahmad : 1344

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامٍ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي الزُّبَيْرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ أَقْبَلَتْ امْرَأَةٌ تَسْعَى حَتَّى إِذَا كَادَتْ أَنْ تُشْرِفَ عَلَى الْقَتْلَى قَالَ فَكَرِهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ تَرَاهُمْ فَقَالَ الْمَرْأَةَ الْمَرْأَةَ قَالَ الزُّبَيْرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَتَوَسَّمْتُ أَنَّهَا أُمِّي صَفِيَّةُ قَالَ فَخَرَجْتُ أَسْعَى إِلَيْهَا فَأَدْرَكْتُهَا قَبْلَ أَنْ تَنْتَهِيَ إِلَى الْقَتْلَى قَالَ فَلَدَمَتْ فِي صَدْرِي وَكَانَتْ امْرَأَةً جَلْدَةً قَالَتْ إِلَيْكَ لَا أَرْضَ لَكَ قَالَ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَزَمَ عَلَيْكِ قَالَ فَوَقَفَتْ وَأَخْرَجَتْ ثَوْبَيْنِ مَعَهَا فَقَالَتْ هَذَانِ ثَوْبَانِ جِئْتُ بِهِمَا لِأَخِي حَمْزَةَ فَقَدْ بَلَغَنِي مَقْتَلُهُ فَكَفِّنُوهُ فِيهِمَا قَالَ فَجِئْنَا بِالثَّوْبَيْنِ لِنُكَفِّنَ فِيهِمَا حَمْزَةَ فَإِذَا إِلَى جَنْبِهِ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ قَتِيلٌ قَدْ فُعِلَ بِهِ كَمَا فُعِلَ بِحَمْزَةَ قَالَ فَوَجَدْنَا غَضَاضَةً وَحَيَاءً أَنْ نُكَفِّنَ حَمْزَةَ فِي ثَوْبَيْنِ وَالْأَنْصَارِيُّ لَا كَفَنَ لَهُ فَقُلْنَا لِحَمْزَةَ ثَوْبٌ وَلِلْأَنْصَارِيِّ ثَوْبٌ فَقَدَرْنَاهُمَا فَكَانَ أَحَدُهُمَا أَكْبَرَ مِنْ الْآخَرِ فَأَقْرَعْنَا بَيْنَهُمَا فَكَفَّنَّا كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِي الثَّوْبِ الَّذِي صَارَ لَهُ

A erenikem [Sulaiman bin Daud Al Hasyimi] a erenikem [Abdurrahman] wewen Ibn Abu Ziyad, seni [Hsyam] seni [‘Urwah] a apasa; a fen esinesin ngeniei [semei we, Zubair radliallahu ‘anhu] pwe nupwen ewe maunen Uhud a wes emon fefin a feito fetan, pwe nupwen a arapakan ngeni ekkewe chon feiengau, ewe Soufos ese sani ika ewe fefin a kuna ir, ina minne a apasa; ‘Kopwe awesi ena fefin, kopwe awesi ena fefin!’ a apasa. Iwe, Zubair a üra pwe a apasa. ‘Iwe ua awewei pwe ina inei we, Shafiyyah. Ua feino su ngeni, me ua tongeni angei i me mwen an epwe arap ngeni ekkewe chon turutiw. Nge a pusin me a suki ai we chest, me ennetin i emon fefin mi pochokun me mosonoson, mwirin a apasa; ‘Kopwe tou seniei, use mochen en’. Ua ereni i; 'Ewe chon kuno seni Allah a apasa pwe epwe pineikemi.' Ina minne inei we a uta me angei ekkewe ruu uf a uwei, mwirin a apasa; ‘Ua uwei ekkei ruu uf fan iten pwii we Hamzah, pun ewe porausen an we uputiw a toriei, ina minne kopwe suki ngeni ekkei ruu uf’. Ina minne, aua angei ekkewe ruu mangaku pwe aupwe üföüf Hamzah, nge ünükün Hamzah a wor emön mwän seni Ansar mi pwal ninniilo, ewe a fen fis ngeni usun chök Hamzah a fis ngeni. Aua mefi pwe ese fich me a aniuokus ach sipwe suki Hamzah ren ruu uf nupwen ese wor uf fan iten ekkewe mwan Ansar. Iwe, äm aia apasa: ‘Ew üf fän iten Hamzah me pwal eü üf fän iten ewe mwän Ansar,’ mürin aia aükü ir me rüüemön, a pwä pwe eman me leir a watte seni ewe eman ina popun aia äeä lefilen ekewe rüüemön o aua ässäwa emön me emön leir ren pwisin an üf’.