Imam Ahmad : 1342
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ مَخْزُومِيٌّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِنْسَانَ قَالَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ خَيْرًا عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الزُّبَيْرِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ لَيْلَةٍ حَتَّى إِذَا كُنَّا عِنْدَ السِّدْرَةِ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَرَفِ الْقَرْنِ الْأَسْوَدِ حَذْوَهَا فَاسْتَقْبَلَ نَخِبًا بِبَصَرِهِ يَعْنِي وَادِيًا وَقَفَ حَتَّى اتَّفَقَ النَّاسُ كُلُّهُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ صَيْدَ وَجٍّ وَعِضَاهَهُ حَرَمٌ مُحَرَّمٌ لِلَّهِ وَذَلِكَ قَبْلَ نُزُولِهِ الطَّائِفَ وَحِصَارِهِ ثَقِيفَ
Na faamatala mai ia i matou [Abdullah bin Al Harith] mai tagata o Makkah, le ituaiga o Makhzumi, na taʻu mai e [Muhammad bin Abdullah bin Insan] ia te aʻu - na fai mai Ahmad bin Hanbal; na vivii atu Abdullah bin Harith ia Muhammad bin Abdullah, - mai [lona tama] mai [Urwah bin Zubair] mai [Zubair Radliallahu Anhu] na ia fai mai; 'na matou o mai ma le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam, a o matou i ai i le eria o Sidrah na tu ai le Avefeau a Allah sallallaahu alaihi wasallam i le pito o Qarnul Aswad, o lona uiga, e tutusa ma lea mea, ona ia faasaga atu lea o lona vaai ia Nakhib - o lona uiga, e agai atu i le vanu-, na ia tu seia oo ina faapotopoto tagata uma. Na ia fai mai; 'E moni, o le taaloga o Ta`if ma lona laau tele e faasaina e Allah' ma o lenei mea na tupu a o lei taofi o ia i Ta`if ma le osofaiga o Thaqif.